Maccabi Dachau's Zotte Gent-Quizt-Blog

Zwart Gat, 9 januari 2012

2012-01-10T11:27:00.002+01:00

Zeg Kurt, als je toch zo graag kwiesmaster speelt, waarom léér je het dan niet?

Uw ma, 28 november 2011

2011-11-30T16:33:00.002+01:00

Graptjen ee, Wim! 't Was natuurlijk niet in uw ma te doen, maar in de Jan van Gent. Onder ons gezegd en gezwegen zit ik toch liever in Kale Wim zijn ma dan in zijn kwies: 't is goedkoper, en ze stelt tenminste geen vervelende vragen. Boom! En we zijn vertrokken.

De kwies van maandag jongsleden was gelijk nekeer goe gaan eten bij den Thai: iets anders dan verwacht op uw teljoor krijgen, en uiteindelijk ongelukkig naar huis gaan. Omdat onze Groote Leider verstek moest geven omdat er iets in zijn verkeerd keelgat was geschoten, ging Maccabi Tofu van start met elvendertigste reserve Maccabi Bregt. Een goed begin is anders, maar tot onze niet geringe verbazing leek het kwiesconcept ons danig te liggen.

Nummerken 84.

Omdat Lelijke, euh, Kale Wim een spelletje Zeeslag als rode draad doorheen zijn kwies had gevlochten, en er dus in elk antwoord een cijfer en letter verborgen zat, slaagden we er in om in de eerste ronde Seasick Steve, André Hazes en Isis te vinden door middel van deductie. Deductie! Hoe zot zijn wij wel niet?! Niet dat wij een moeilijk woord nodig hebben om onze superioriteit te bewijzen ten opzichte van de zultkoppen die de andere kwiesploegen bevolken natuurlijk, maar alla, ik vermeld het maar even voor jullie eigen bestwil. Een mens is immers nooit te oud om te leren (behalve Gezellige Wimm van de Kaakslag, die is gewoon te oud _tout court_).

Anyway, om een lang verhaal kort te maken: na vier rondes stonden we tweedst op twee punten van de leider en de spanning was bijkans niet te harden. Na onze fabuleuze derde plaats van vorige week opnieuw in de prijzen vallen: zou het? Nope, de fotoronde moest namelijk nog komen. Een schamele 4 op 10 en het rondje pintjes te veel later stonden we zesde op 6 punten van de leider, een rangschikking waar zelfs een bijne foutloze laatste ronde niets meer aan kon verhelpen. Alles verkloot in de fotoronde, nog maar eens.

Nou, ons kun je altijd plezieren met een blokje Tofu.

Binnensmonds vloekend en totaal gedesillusioneerd verlieten we dan maar het pand, onderwijl dure eren zwerend om nooit nog een voet in een kwies van Kale Wim te zetten. We are never coming back here, riepen we nog bij wijze van afscheid. Maar onze haararme vriend deed of hij het niet hoorde en staarde met een tevreden grijns voor zich uit: Hij had furore gemaakt met zijn concept, en meer moest dat niet zijn. En ok, toegegeven, het was inderdaad geen slecht kwies.

Maar weetwel, na al die jaren mocht dat ook wel eens.

Wim

Zwarte Gat, 24 oktober 2011

2011-10-25T09:18:00.001+02:00

Tofste avond in maanden in het Zwarte Gat!

M.D.

HoBo, 10 oktober

2011-10-16T19:02:00.001+02:00

Ej Raf, 't is niet omdat we nu geen schrik meer moeten hebben om afgeknald of neergestoken te worden, dat we daarom graag in de geur van pipi quizzen. Pipi is niet goed voor de concentratie, getuige onze zot goeie eerste ronde, onze goeie tweede ronde, onze cava derde ronde, onze triestige fotoronde en onze schaamtelijk slechte vierde en vijfde ronde. 't Kan natuurlijk ook liggen aan de afwezigheid van Maccabeeër Rien, die zijn doctoraat in de communicatie'wetenschappen' over Pipi Langkous aan het afwerken is in de Polders.

Enfin, ons kwiesseizoen begint aanstaande maandag. Onze verslaggeving ook.

Wim

Zwarte Gat, 9 mei 2011

2011-05-11T00:49:00.000+02:00

We willen hier voor één keer een serieuze noot aanslaan. Zoals iedereen ondertussen wel weet, vond maandag een ware tragedie plaats. Het milieu is nog steeds in shock als gevolg van het dodelijke slachtoffer dat te betreuren viel, enkel en alleen omdat een manifest incompetente organisator weigerde om de geijkte regels te respecteren. Het moet blijkbaar steeds spectaculairder, steeds excentrieker. Met onherroepelijke gevolgen. Iedereen wist dat het ooit zou gebeuren, de voortekenen waren er al eerder. Sporadisch steeg gedurende het seizoen protest op binnen het deelnemersveld: “Moet dit nu echt? Kan niemand deze schertsvertoning een halt toeroepen?”. Maar dat het uiteindelijk zo dramatisch zou aflopen, dat had niemand durven denken.

We hebben het natuurlijk over de reputatie van Gent Quizt als een degelijk quizconcours, een reputatie die maandag een fatale doodsmak maakte in het Zwarte Gat. De quiz drie kwartier te laat begonnen? Check. Bij het haar getrokken gimmicks? Check. Onlogische linkrondes? Check. Cypriotische euromunten? Check. Warrige, dubbelzinnige vragen? Check. Belachelijke acrosticons? Check. Ontieglijk traag verbeteren? Check. Uitslag pas bekend om middernacht? Check. Présence, inventiviteit en fijne grapjes? Geen check.

Twee ploegmaats van een gedecimeerd en zwaar aangeslagen Maccabi Dachau gaven er dan ook, uit respect voor de nabestaanden, nog voor het einde van de quiz de brui aan. Het aura van quizmaster Raf sloeg spontaan donkergrijs uit in plaats van lichtgrijs. De haarlijn van quizmaster Kale Wim, de Donald Trump van GQ, schoof van de weeromstuit nog enkele centimeters verder op zijn scalp. Dat een klein groepje onscrupuleuze opportunisten (waaronder niet verrassend Een Kaakslag voor de Natie en Volgende Week Beter) toch nog wegsprintte uit een voor de rest met verstomming geslagen peloton, deed veel wenkbrauwen fronsen. Ze finishten met een straat voorsprong en waagden het nog te juichen, maar hun podiumplaatsen zullen hopelijk zeer bitter smaken. Er hangt bloed aan de lotjes, heren en dames en iets tussenin. De eindceremonie werd gelukkig uit eerbied afgelast: zowat iedereen met het hart op de juiste plaats was al lang moedeloos afgedropen.

Kan het zo verder? Is er niet dringend nood aan introspectie? Een wissel van de wacht? Wij van Maccabi stellen dan ook voor de volgende quiz af te gelasten en te vervangen door een stille mars van het Zwarte Gat naar de vroegere Stereo, als eerbetoon aan de rijke geschiedenis van Gent Quizt die deze week een onherstelbare knauw heeft gekregen. (En omdat de quiz waarschijnlijk gaat sucken en we toch op de wachtlijst staan.) Op het einde zullen we een petitie overhandigen aan voormalig quizmaster Ans, met de vraag te herrijzen en de antichrist van zijn onrechtmatige kroon en zijn valse scepter te beroven. Waarna we in gelukzaligheid zullen tronen aan zijn rechterhand, bedolven onder een eeuwige stroom Astro’s.

Wie wil, kan alvast lid worden van het Onorair "Quizmaster Ans" Happreciatiegenootschap op Facebook. We missen je, Ans. Red hons!

R.L.E.

Le Bal Infernal, 2 mei

2011-05-07T14:23:00.002+02:00

Een kwies organiseren met als thema "bloed en horror" in een café waar met de regelmaat van de klok flessen op elkaars kanis te pletter worden geslagen, messentrekken de gijkte manier is om 'Yo, alles flex?' te zeggen, en discussies over het nut van persoonlijke hygiëne beslecht worden met een pistoolschot? Een gewaagde keuze, al zeker voor kwiesmaster Raf, wiens enige daad van waaghalzerij tot nog toe bestond uit het drinken van een blikje ZELF MEEGEBRACHTE COLA in de cinema.

Enfin, na onze fabuleuze tweede plaats in de Jan van Gent begon Maccabi met goede moed, vier Maccabeëers en twee strafpunten aan de kwies. En de eerste ronde was zowaar een kofje naar onze hand. Alleen Joseph Henry (wie? WIE?) mis, en - gasp - de muziekvraag juist: Maccabi Jesse diepte Stan Ridgeway op uit de krochten van zijn geheugen. Gejubel en gejuich, en een extra rondje pintjes hadden we wel verdiend. Een tafereel dat kwiesmaster Raf gemengde gevoelens bezorgde. Juichen doet ie nooit, jubelen eigenlijk ook niet, maar als hij anderen blij kan maken dan voelt hij iets wat van ver weleens op geluk zou kunnen lijken. Zoals die keer toen hij van de directeur-generaal een oorkonde kreeg omdat hij het meest formulieren had afgestempeld. Promotie zat er nog niet meteen in, “maar een schouderklopje was ook al mooi, toch?” Zoals altijd had mijnheer de directeur gelijk. Ook nu kreeg hij een heel apart gevoel vanbinnen, en keurde Maccabi's "horrormoordenaars" prompt goed. Gij zijt ne goeie mens, Raf. De burger zal het u lonen!

De rest van de quiz verliep voorspoedig en in een goeie sfeer. Af en toe een lolletje over elkaars ma, beetje lachen met de Kaakslag, beetje brallen en Maccabi Rien die elke zin met een luide boer afsloot. 'fin, niets bijzonders dus. We scoorden niet eens zo slecht, maar op sommige ploegen stond maandag geen rem: lampetje af! Overigens een sympathiek gebaar van de Bal-uitbaters om hun voorraad chips gratis uit te delen. Helaas werd het Maccabi-zakje in een (1!) hap verzwolgen door Maccabi "Ik heb grotere tetjes dan mijn ma" Matthias. Dat smaakte duidelijk naar meer, maar toen ondergetekende een extra zakje wou bestellen om onze rondborstige teamgenoot kalm te houden, bleek alle chips "op". Soit, ze waren waarschijnlijk toch bedorven.

“Mama, waarom lachen de andere kindjes mij uit?”
-“Omdat je het jurkje van je zus hebt aangetrokken om naar school te gaan, mijn jongen.”

Raf moet een jaar of tien geweest zijn toen deze conversatie plaatsvond. Het kan ook elf of twaalf geweest zijn hoor, zijn ma was namelijk _andere dingen aan het doen_ toen ze het me gisterenavond vertelde. Dat kwiesmaster Raf zich al gaarne keer tooit in mama’s soutien, verklaart meteen waarom er nooit een noest verbeterende deerne aan zijn zijde staat. En dat suckt, want hoe langer Maccabi moet wachten op de uitslag, hoe groter de kans dat een schuimbekkende margi ons het geld in onze brieventas afhandig wil maken.

Zoekt u keer een lief, Raf, of er vallen nog doden.

Wim

Jan Van Gent, 25 april 2011

2011-05-03T11:27:00.000+02:00

Een quiz zonder Kale Wim is als een tekst van Kaakslag Wim zonder bombast: ijdele hoop, zo bleek alweer. Maandagavond sleepte Maccabi zich in originele bezetting naar de Jan Van Gent, min of meer voorbereid op een spervuur van te makkelijke vragen en would-be grappige interventies van die kleine blonde met zijn baardje van de Kaakslag. Nog een chance dat Raf zich kalm hield.

We begonnen kansarm (zoals De Goeie) en met een handicap (zoals de Kaakslag), maar we waren toch hongerig naar een nieuwe goede prestatie (zoals bij u moeder). Inderdaad, we hadden twee punten goed te maken door onze fenomenale tweede plaats van vorige week, en zodoende hadden we nog weinig hoop op een even goede prestatie. Maar dat was buiten de onkunde en -wetendheid van de andere ploegen gerekend, zo zou gaan blijken.

De eerste ronde begon nochtans niet speciaal. Alweer discussie over data (1998 gegokt, al ben ik er zeker van dat 1999 ook gezegd werd), en een waarlijke debiele vraag over peseta's. Serieus Wim, tis niet omdat ge toen nog haar had, dat ge die periode moet verhemelijken. Spanje suckte toen, en Spanje suckt nog altijd. Soit, 7 of 8 punten in die ronde, min twee wegens awesomeness in de vorige quiz, maakte dat Maccabi Middenmoot weer back in business was. Geen getreur, die Kaakslagpiewies stonden nog achter ons.

Ronde twee dan maar. Een sterke ronde, en opeens stonden we aan de poorten van de top drie. Ronde drie kabbelde voort, maar toen kwam ronde vier. Al is nagenoeg héél Maccabi een fan van de geschriften van de heer Adams, toch viel onze frank pas naar het einde toe. Ironisch genoeg had het énkel voor het nummer van Neill Young nog belang ("Ah, het zal dan Heart of Gold zijn, he, gelijk het schip dat draait op de improbability drive"), al de rest hadden we by default al juist. We're just that awesome.

En dan was de quiz afgelopen, net als mijn goesting om dit verslag deftig af te werken. Al publiceer ik wél een verslag, in tegenstelling tot ons dikste lid.

A.

Zwarte Gat, 18 april 2011

2011-04-21T15:53:00.001+02:00

Er hing iets in de lucht maandagavond, en voor één keer was het niet alleen de toxische walm die het Zwarte Gat zo kenmerkt. Het was… een parfum van belofte. Van verwachting. Van glorie. Maar het werd helaas gesmoord in de allesoverheersende smog van Kaakslag Wims goedkope aftershave.

De setting

Het Zwarte Gat is natuurlijk niet meer hetzelfde sinds het hontijdige eengaan van quizmaster Ans, maar we dragen de quizlocatie nog haltijd in hons art. Vooral dan omdat de pintjes er maar 1,6 euro kosten. Maccabi Niels kon er niet bij zijn wegens een bijscholing “Ambtenarij voor Dummies” maar werd alweer waardig vervangen door Jesse, die het epitheton “Maccabi Jesse” nu wel verdiend heeft. (Blijven proberen, Bregt!) Ondergetekende, terug van een verkwikkende vakantie, was zelfs zo enthousiast dat hij een kwartier voor het Gat zich opende al op de dorpel stond. Terwijl de rest van de ploegen binnendruppelde, hield Maccabi zich onledig met een gezelschapsspel uit de rijke collectie van het Zwarte Gat.

Kostprijs: 1 euro bij de Kringloopwinkel. Jawel, werkelijk alles in het Zwarte Gat is tweedehands, jammer genoeg ook de sigarettenrook.

Dat moest “Maccabi Wint” zijn, maar we vonden de “w” niet. Niettemin een toepasselijke variant.

De concurrentie

Ons jolige gepuzzel trok meteen de aandacht van Niet Zo Helmboswuivende Wim van de Nostalgieploeg, die als een volleerd paparazzo foto’s begon te trekken en ons uit te lachen. We vermoeden dat hij vooral nostalgie had naar de jaren waarin zijn team nog in de top-drie van de ranking stond. Speciaal voor hem vormden we deze creatie:

De quiz

Die begon moeilijk (we stonden na twee ronden aan de leiding met 12/20) en eindigde makkelijk. We lieten onderweg heel wat punten liggen door bij twijfel tussen twee antwoorden consequent het verkeerde op te schrijven (Nuryev-Baryshnikov, Roemenië-Oekraïne, filtratie-percolatie, prototaal-stamtaal etc.). De muziekvragen dateerden weer uit een periode waarin het gros van Maccabi nog een glinstering was in de ogen van onze respectievelijke vaders, maar Jesse en Matthias slaagden er toch in om er een stuk of drie op te lossen. Onze triomftocht ging dus verder langs Paul Otlet en andere bootsmannetjes, slechts onderbroken door de menigvuldige plaspauzes van Maccabi Matthias. (De arme jongen heeft de blaas van een twaalfjarig meisje. En de cupmaat.)

Een waarheid als een koe aan een leugendetector.

Helaas was het uiteindelijk weer de Kaakslag die iedereens bord leegat en ons de overwinning afsnoepte. Gestaag knibbelden ze aan hun achterstand van 3 strafpunten om uiteindelijk met een punt voorsprong te winnen. Wij van Maccabi dikten ons eigen seizoenstotaal wat aan, maar hebben stilaan niet veel zin meer om de lotjeshonger van de Kaakslag (en in mindere mate Pro Forma en Volgende Week Beter) te blijven subsidiëren. (nvdr: Onze eet-metaforen zijn vanaf nu op.) Een beetje op maandagavond drinkgeld voor het weekendcircuit komen verdienen op de kap van ambachtelijke noeste quizploegen als Maccabi en andere Goeie? For shame! En ook wel: weekendcircuit!

Maar toch ook wel een beetje:

We sloten de avond treffend af met een paar handjes manillen waarbij we slechts mild verstoord werden door een zachtmoedige troubadour die, op zoek naar affectie, de ene na de andere Westmalle Dubbel dronk. Een puik plan, maar herbergier Bart zette hem met hardvochtige hand aan de deur. Die anarchisten zijn ook maar fasco’s de laatste tijd.

R.L.E.

Gettin’ down on Monday (Bal Infernal, 4 april 2011)

2011-04-06T21:10:00.001+02:00

Oo-ooh-ooh, hoo

Yeah, yeah

Yeah-ah-ah

Yeah, yeah, yeah

Maandag is quizdag voor Maccabi Dachau en aanverwanten. Tenzij ze in Corsica zitten, dan worden er naast Maccabi Wim, Matthias en Andreas inderhaast nog wat bankzitters opgetrommeld. Jesse bewijst zich al een paar weken als een goeie toevoeging en Bregt, eh… was afgelopen maandag jarig. Een kwarteeuw oud. Geef toe, waar zou hij dat anders gevierd moeten hebben dan in het schijtcafé dat Le Bal Infernal feitelijk is? Als toegift mag hij deze week ook opdraaien voor het verslag.

Fun, fun, fun, fun

De quiz zelf begon goed, kabbelde een beetje verder en eindigde slecht. Het meest memorabele moment kwam van Maccabi Matthias die in de diepste, voorafgespiegelde krochten van zijn toekomstige burgerbestaan groef en met ‘Yeti’ op de proppen kwam als naam van het tienerblad voor leerlingen uit het vijfde en zesde leerjaar. Niet omdat hij zeker was van het antwoord, mind you, maar omdat Yeti op hem overkwam als een naam die op dat soort van redacties bijval zou kennen. Zijn empathie/thuiskomen leverde ons een puntje op in een voor de rest niet zo bijster goeie eindscore.

We-we-we so excited

We so excited

We gonna have a ball today

À propos, voor wie zich afvroeg wat ik de afgelopen 25 jaar zoal heb gedaan buiten het obligate eten en slapen: filmtrailers kijken, herbekijken en memoriseren. Het hielp ons halfweg de quiz om op de titel van een flitsend Tony Scott vehikel uit 2005 te komen: ‘Domino’. Nooit gezien, maar wel de trailer onthouden. Als schoonheidsfoutje werd er ‘Domino Harvey’ ingevuld, met dank aan een indrukwekkend accuraat geheugen:

I got this, you got this

Now you know it

Tot daar het verslag. Jongelui die net verjaard zijn, hebben wel wat beters te doen. Wat precies? Lookin’ forward to the weekend, weekend, tiens, om daarna snel weer te kunnen quizzen en het verslag in de schoenen geschoven te krijgen. Eerst is het gelukkig nog donderdag, daarna vrijdag (partyin’!) en volgen er ook nog eens zaterdag en zondag. Dan pas is het terug maandag. Voor meer informatie over de dagen van de week, zie:

B.S.

Jan Van Gent, 28 maart 2011

2011-04-01T11:43:00.004+02:00

De klad zit erin, beste vrienden. Het Maccabicollectief is verworden van een geoliede kwiesmachine, die de ene overwinning aan de andere halve liter rijgt, tot een stelletje ongeleide projectielen waar de Libische rebellen een dikke punt aan kunnen zuigen. Alleen moeten wij het doen met een café vol lelijke autisten in plaats van een NAVO bombardement. Anyway, drie oorzaken liggen aan de basis van onze wanprestaties van de laatste weken.

Ten eerste. Maccabi Matthias is een luie walrus. Onze rondborstige eeuwige student is persoonlijk verantwoordelijk voor de algehele malaise waarin deze weblog verzeild is geraakt.

Maccabi Matthias is een luie walrus.

"Matti, schrijf keer 't verslag!"
-"Jaja"
"Matti, waar blijf 't verslag"
-"Jaja, straks"
"VERSLAG??"
".."

Ad infinitum. Elke week opnieuw. Maar goed, hij kan er natuurlijk ook niets aan doen. Opgegroeid in abominabele omstandigheden in het Gistelse arbeidersmilieu, gezegend met de longen van een 90-jarige kompel en getroffen door een ziekelijke vetzucht met chronisch eczeem tot gevolg. Thuis wacht hem zelden een warm onthaal, maar altijd een diepe zucht en een lijst met klusjes. Ergens vanbinnen smeult het heilige vuur nog wel, maar de last van het middelmatig leven in hartje Mariakerke vertroebelt het uitzicht op een betere toekomst. Enfin, 't is een triestige zaak, beste vrienden. Ondanks zijn goede inborst en beste bedoelingen is Matti nog slechts een schim van zichzelf, en dat straalt natuurlijk af op Maccabi Dachau. Maar wij zijn bereid hem een nieuwe kans te geven, en wij rekenen er op dat jullie hem volgende maandag een hartelijk en warm ontvangst zullen bezorgen. Zodat hij, eindelijk, kan thuiskomen, omringd door de mensen die hem liefhebben en die hem aanvaarden zoals hij is.

Ten tweede. Gezellige Wimm en zijn nerds van de Kaakslag. Sucken voor dood in de eerste seizoenshelft om na een miraculeuze verrijzenis weer alle kwiezen te gaan domineren. Niet dat wij het onze dikke vriend Wimm niet gunnen hoor (de adrenaline van de overwinning laat hem toe onze kopiemachines met de glimlach te komen herstellen) maar wij maken ons zorgen over zijn gezondheid. Het is een publiek geheim dat doping en een totaal gebrek aan sociaal leven de basis vormt van de kwiesoverwinningen van de Kaakslag, en elke week opnieuw zijn wij getuige van de verdere fysieke aftakeling van voorman Wimm en zijn saaie kornuiten. Een gunstige wind bracht ons een foto van Wimm in betere tijden die wij jullie niet willen onthouden. Niet omdat wij geen scrupules hebben, maar om onze vriend een spiegel voor te houden. Een laatste waarschuwing. Vroeger zag je er zo patent uit, Wimm, maak jezelf niet kapot omwille van een maandagse triomf. Doe het niet.

Gezellige Wimm in patente tijden.

Ten derde, en tot slot, wijzen wij met de vinger naar Kale Wim. Zijn Wendie fluisterde het ons gisteren, tijdens de wekelijkse Swingersavond, nog maar eens toe: "Mijne Wim, dat is gelijk Samson. Al zijn kracht, intellect en liefde zat in zijn haar. En ziet hoe hij er nu aan toe is: een aanfluiting van zichzelf. Daarom ben ik hier. En ook wel een beetje voor uw imposant lid." Negeer deze noodkreet van uw geliefde niet, Kale Wimm: doe een Roger De Vlaeminckske en ga voor haarimplantaten. Of schaf desnoods een toupet aan. Want niet alleen je relatie lijdt eronder, ook het niveau van de kwies die zoveel voor je betekent en waar je zoveel om geeft.

Want Jezusmina, was me dat een kutkwies in de Jan van Gent.

Wim

Bal Infernal, 7 maart 2011

2011-03-13T20:42:00.000+01:00

We doen het eens met metrieken. Hoera!

Jan van Gent, 28 februari 2011

2011-03-02T11:44:00.004+01:00

Vergis jullie niet, beste vrienden van de kwies. Hoewel ze er nog steeds even saai uitzien als het programma van de laatste Dungeons & Dragons bijeenkomst ten huize Raf, zijn de fabuleuze resultaten die een kaakslag voor de natie in de laatste weken heeft neergezet niét het resultaat van hard werk en intensieve training. Wij verdenken met name Gezellige Wimm er van zich te bedienen van verdovende middelen. Zijn holle ogen - doorzichtig verstopt achter een massieve visbokaal - en die schaapachtige grijs zijn onmiskenbare symptomen. Wij vragen dan ook meteen actie van het organiserend comité en eisen een dopingcontrole bij het begin van elke kwies. Wij hebben meteen ook onze burgerplicht vervuld en zijn werkgever ingelicht. Waar moet het verdorie met de wereld naartoe als onze dierbare kleurenprinter geleverd moet worden door een junk?!

't Was weer keer zot op Raf's laatste verjaardagsfeestje.

Maar soit, bygones, en over naar de kwies. En ach, wat begon het veelbelovend voor het Maccabi-collectief dat met twee vervangers aan de start kwam. Twee vervangers, inderdaad, want Maccabi Andreas was zijn wisselgeld vergeten in de Pizza Hut en Maccabi Matthias' zwakke gestel was weeral maar eens bezweken aan zijn vetzucht. Maar goed, de kwies dus, en de eerste ronde was volledig opgedragen aan Justin Bieber. Gesneden koek voor Maccabi Rien die beroepshalve volledig op de hoogte moet zijn van al wat beweegt in en rond 'de media' (hij schrijft namelijk internationale artikels over 'De Kat' voor zijn doctoraat in de communicatiewetenschappen, pardon, geschiedenis). Na de tweede ronde (en na aftrek van de strafpunten) bleek Maccabi zowaar aan de leiding te staan. Vreugde en gejuich en een aanmoedigend applaus van de andere ploegen was ons deel en zelfs Maccabi Niels vergat er even zijn trieste eenzaamheid bij. De overwinning kon ons niet meer ontglippen, zo namen we ons voor.

Maar helaas sloeg het noodlot toe. Ditmaal in de vorm van een margi die de bingokast behandelde zoals een echte man zijn wijf hoort te behandelen: eerst vriendelijk en lieflijk toespreken, maar als ze weerspannig blijkt er keihard op motten. Niet alleen was Maccabi onder de indruk van zoveel levenswijsheid, Maccabi was - de gebeurtenissen in Le Bal Infernal indachtig - ook op zijn hoede en durfde amper nog bewegen, laat staan luidop te denken. Een mes wordt tegenwoordig nogal snel getrokken en liever bange Maccabi dan dooie Maccabi. Het gevolg was even duidelijk als dramatisch: twee barslechte rondes en een uiteindelijk zesde plaats. Tegenwoordig loopt het toch echt de spuigaten uit met dat onveiligheidsgevoel tijdens de maandagkwies - Soweto is er niets bij. We vragen dan ook vriendelijk doch kordaat aan De Goeie om hun soortgenoten diets te maken dat er op maandag genoeg andere cafés zijn om hun uitkering te verbrassen.

Oh, en tot slot nog wat heuglijk nieuws: René zegt (het voormalige J'y suis, j'y reste - 't is niet omdat een ploeg van naam verandert dat ze daarom minder overbodig wordt) was deze maand te dom om zich op tijd in te schrijven. Niemand zal ze missen.

Wim

Helegie voor Ans

2011-02-17T14:25:00.000+01:00

Ans, waar ben je?

Wij verlangen naar je zalvende stem
Je haangeblazen A en je fijne quiz.

Jouw gezelschap op maandag was goed
Je liet ons af en toe krabben van geluk.
Wat moeten wij nu
Zonder hoop op een overwinning.
We haten je.

Ans, waar ben je?
Wij verlangen naar je zalvende stem
Je haangeblazen A en je fijne quiz.

Bid nu voor ons, wij moeten nog vechten
Voor een plaats in de top tien
Alle ambitie de kop ingedrukt
Allemaal jouw schuld.
Daarom deden wij geen duit in je zak.

Ans, kom toch terug!
Wij verlangen naar je zalvende stem
Je haangeblazen A en je fijne quiz.

Maccabi Matthias is lui

2011-02-07T16:31:00.000+01:00

Jan van Gent, 24 januari 2011

2011-01-25T14:12:00.000+01:00

Hallo fans.

Een druilerige maandagavond, 19u50. Uw dienaar sluipt als een eenzame verkenner de Jan van Gent binnen, op zoek naar een tafeltje en de off chance dat er één van de 18 ingeschreven ploegen niet opdaagt. Als eerste reserve op de lijst is Maccabi overgeleverd aan het lot en de welwillendheid van de quizmaster - twee zaken waar we niet meteen onze spaarcentjes op zouden verwedden. Al een week lang verkneukelen de hoogste echelons van Gent Quizt zich namelijk op Facebook over die oelewappers van Maccabi die zich te laat hadden ingeschreven voor hun wekelijkse afspraak met eer, glorie, vijf pintjes en heel wat fatty jokes. De opdracht voor de padvinder van dienst is duidelijk: wanneer de herbergier zijn hart toch voor Maccabi openzet, zal hij zijn medemaats een wervende sms sturen, waarna ze uit donkere holen en diepe krochten naar de Jan van Gent zullens snellen voor een avondje onverhoopt quizplezier. Omdat alle tafeltjes alweer bezet zijn (echt? 40 minuten op voorhand? andere zaal of numerus clausus op 15 ploegen aub!), nestelt onze dappere scout zich aan de inmiddels vertrouwde gloed van de bingotafel.

Een schattige parochiezaalquiz zoals Maccabi Dachau er graag een lans voor breekt: ruime zitplaatsen, rookvrij, en je kan er voor 2 euro minimum een Duvel of twee pakjes paprikachips krijgen in plaats van een slecht getapt pintje van 22 cl.

De ene na de andere ploeg komt echter stipt binnen en de hoop zinkt even snel als de schuimkraag van het pintje in zijn machtige vuist. Maar als uiteindelijk blijkt dat zelfs Mozzer (elfendertigste reserve) mag meedoen, kan de gastheer niet anders dan ook Maccabi op zijn Excel-lijst zetten. En in tegenstelling tot wat quizmaster Wim - geprezen zij zijn wapperende, weelderige haardos! - beweerde, hebben we daar enkel de prijs voor betaald enkele weken lang onze bijtende spot even niet op zijn persoon te richten. Puike quiz, Wim! En die Volksunie-ringbaard staat je overigens beeldig! Nee, echt!

Tussentitel om de alinea's wat te breken
Als "Maccabi Reserve" vatten we de eerste ronde aan. Zeer toepasselijk, niet alleen gezien onze jammerlijke status, maar ook omdat twee vaste leden het lieten afweten. Maccabi Niels moest wat bijles geven aan ambtenaren, en Maccabi Matthias verkoos zijn verjaardag te vieren door middel van een intieme avond in huiselijke kring, in plaats van tussen joelende eikels in een stinkend kot, wat we begrijpen.

Deze professionele grafiek toont duidelijk de correlatie aan tussen de leeftijd en de BMI van het testsubject.

Nieuwkomer Maccabi Jesse en opvulsel Maccabi Bregt vulden met graagte de vrijgekomen gaatjes en deden dat overigens met verve. Vooral de muziekkennis van Maccabi Jesse was een welkome aanvulling voor ons in de regel toondove kwintet.

De quiz dan! Die was behoorlijk moeilijk, maar daar klagen wij zelden over tenzij de vragen zo absurd zijn als het feit dat het Zwarte Gat nog een uitbatingsvergunning heeft. Behoorlijk veel rekenvragen en meerkeuzevragen, en een relatief eenvoudige fotoronde. De anachronismeronde was leuk gevonden, maar nam teveel tijd op en bovendien werd ons antwoord "het kapsel van Kaakslag Wim" schandelijk niet juist gerekend. Dan liever een extra gewone ronde, bromden we unisono.

Ondanks zijn karakteristieke glimlach was "Freek Braeckman" geen antwoord in de paardenronde.

Verder nog een pluim voor de vermakelijke paardenronde, al lieten we ook daar weer simpele antwoorden als "Bicky Burger" en "Pony Express" liggen. Bovendien verkeerd gegokt op "wurgmat" ipv "stikmat", de afwezigheid van onze Gistelse Grootmeester Maccabi Matthias liet zich des te harder voelen. All in all, het was niet meteen onze beste avond, met cijfers die varieerden tussen 4 en 8 op 10.

Nutteloze tussentitel

Enkele pijnlijke momenten: quizmaster Wim die telkens opkeek wanneer wij intern iets te luid appelleerden aan onze eigenste Maccabi Wim; en de verbeterdeerne die dacht dat we Mozzer waren toen we kwamen neuten wegens bestolen tijdens de anachronismenronde. Het lef.

Uiteindelijk werden we achtste, en als we niet onvermeld hadden gelaten (naar goede gewoonte) dat we in de eerste twee ronden wat punten teveel hadden gekregen, waren we misschien wel weer met het troostlot (tiende plaats) gaan lopen. Wie er won? Geen idee! Maar daarvoor kunnen we vast terecht op gent-quizt.be, waar de gedetailleerde verslagen van de quizzen de laatste tijd bliksemsnel online worden gezet.

Of wacht. Oei.

RLE

Open brief aan Gent Quizt

2011-01-18T11:27:00.000+01:00

Beste Gente Quizt, beste Gent Quizzers

Ons circuit is ziek. Ons teergeliefde quizcircuitje brokte gisteren nog bloed en gal, en het kan zo niet verder. Is het ziekgeworden in het Zwarte Gat - waar gangreen komt om te sterven - of is het op een of andere manier gelinkt met het plotse haaruitval van een niet nader te noemen Wim?

Geen idee, en het doet er niet toe, want wij komen met oplossingen voor een ziek Gent Quizt. Maccabi Dachau zal jullie kippensoep zijn. Laaf jullie aan Maccabi, Gent Quizzers, want de soep van Maccabi is helend. Go and aks yo momma's.

Maccabi voelt aan dat er iets scheelt. Gisteren volgde nog deze conversatie:

- "Waarom blijven we eigenlijk naar deze quiz komen, luitjes?"
- "Omdat ZE dan winnen, Matthias."
- "Wie?"
- "De naamlozen van de quiz. De naamlozen waar wij ons elke week voor inspannen. De naamlozen that love to hate us. De naamlozen die zélf geen kleur kunnen brengen aan een kleurloze quiz."
- "Ah ja, juist. Is er nog brie?"

Onze bezorgdheden:

1. Plaatsgebrek. Los van de tetanusprikken die we na een quiz in Het Zwarte Gat moeten zetten, is er in nagenoeg élk café te weinig plaats voor 18 ploegen.
2. Quizzen in de Hotsy Totsy. with all due respect, maar minstens één daarvan is sub par. Ik wil geen namen noemen, maar het is niet die van Quizmaster Gunther (al ligt die ons helemaal niet).
3. Het onverhulde racisme dat heerst in het Gent Quizt-circuit. Wij vragen u: al één neger gezien tijdens een van die quizzen? Of al één vraag gehoord die specifiek gericht is aan minderheden? Neen. Gent Quizt is een Blood and Honour doorslagje geworden. En het is de Metalachtergrond van Kale Wim die wij daarvoor verantwoordelijk achten.
4. Te weinig blogs over de quiz.

Onze oplossingen:

1. Minder ploegen. Who cares als de Lachende Lafons of Volgende Keer Beter niet meer komen? Dat zijn ploegen die geen meerwaarde brengen, de FC Eupens, Sporting Charleroi's en Club Brugges van onze Gent Quizt competitie. En als we drie ploegen minder hebben, hebben de échte smaakmakers van het quizcircuit tenminste altijd een min of meer deftig zitplaats. "Maar... maar...," horen we jullie al zeggen, lieve quizmasters, maar minder inkomsten kunnen jullie gerust doorrekenen aan de quizzers. Maccabi Dachau betaalt gaarne een halve euro meer per persoon als we op die manier zeker zijn van een zitplaats.

2. Geef Maccabi een kans. Geef ons de kans om de Redders der Gent Quizt te zijn. Het is een titel die we met veel trots zullen dragen, en te pas en te onpas zullen bovenhalen als gezagsargument tijdens discussies. Neen serieus. Dit is een oprechte vraag aan de organisators van Gent Quizt (het triumviraat + Gunther): ca va? Over twee weken wij? Als jullie die ene mens niet willen teleurstellen, dan stellen we hem die maandag gewoon voor een voldongen feit. Is grappig voor iedereen! En ok, onze gastquiz van twee jaar geleden was niet all that, maar we waren tenminste snel terug thuis en hadden voor niets gedronken. Win/win!

3. Meer negers. Duh. Xzibit approves:

Yo dawg I herd yous needs more blacks.

4. Meer blogs over de quiz. Waarin we elkaar te zeiken zetten, en grappige internetduels uitvechten. For internet heroes we are.

Immer de uldere,

Maccabi Dachau

PS: We zijn totally serial over die zaken.

Het Zwarte Gat, 10 januari 2011

2011-01-14T13:47:00.004+01:00

[TIP: In dit verslag zit een acrostichon verborgen, maar dan met andere letters dan de eerste van iedere regel, en dus eigenlijk geen acrostichon. Beetje zoals in de quiz.]

De combinatie van verschaald bier, zweet en sigarettenrook is uit mijn haar en mijn kledij is terug van de stomerij: tijd voor het verslag! Helaas blijkt nu dat mijn aantekeningen vol grappen en grollen over de quiz, die ik wijselijk ter bewaring in mijn achterzak had gestoken, diezelfde stomerij niet hebben overleefd. Soit, dan maar wat moppen met een baard uit de kast alen. Baard? Weet je wie er ook een baard had? Urbanus? Kale Wim? Uw ma? Osama bin Laden? Allemaal mis! 't Was Mozes, die van onze Lieven Eer twee stenen tabletten kreeg in een of andere rare woestenij in Egypte.

Stenen tafelen zoals we ze graag hebben: gevuld met pintjes en berekend op Maccabi Matthias' omvang.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken: Mozes kreeg van onze Lieven Eer tien leefregels, en quizmaster Ans vond er niet beter op dan daar een volledige ronde aan vast te hangen. Allemaal goed en wel, en lollig, en goed gevonden, en Ans' gemalin zal ongetwijfeld een traantje hebben weggepinkt bij het aanschouwen van dergelijke eruptie van creativiteit, maar Maccabi was zeer terecht ontstemd. Dat de generatie van ons vaders en moeders (en dus ook Gezellige Wim van de Kaakslag, die er alleszins even oud uitziet) die rijmelarij nog uit het blote hoofd kunnen opzeggen, cava. Maar jonge mensen, in de fleur van hun leven, die zich hebben onttrokken aan de dwingelandij van Roger en de Polderklei? Soyons sérieux. De enige tabletten die op de goedkeuring van het Maccabi-collectief kunnen rekenen zijn er die helpen om onze katers door te spoelen, en de enige mitswe waar we aan voldoen is dat we uw ma eren. Om de grote denker Wim De Kale te parafraseren:

Jammer dat je door 1 gimmick 10 punten op de concurrentie kon verliezen. Van de eerste naar de 11de plaats in 1 ronde, met een onoverbrugbare kloof...

Los van het schaamlijke gebruik van het beletselteken heeft onze toupetdragende vriend wel degelijk een punt. Als een gimmick leidt tot gigantische puntenverschillen, dan is het evenwicht uit de quiz. Knoop het maar goed in uw horen, vriend Ans! Voor de rest deden we het eigenlijk niet eens zo slecht maar de kloof was te groot en de fut was er uit. Het tweede troostlot op rij bracht ook al geen soelaas, maar de plannen voor het fin-de-saison uitje zijn nog steeds springlevend. Hoera!

Volgende maandag ondergaan we weer maar eens de marteling genaamd "quiz in de Hotsy Totsy": vijf pintjes, voorbereide vragen en een korte quiz alstublieft.

Wim

Bal Infernal, 5 januari 2011

2011-01-14T12:38:00.003+01:00

Een nieuw jaar, een nieuwe quiz. Maar dan wel twee dagen later dan anders, omdat quizmaster Raf een paar glazen zurige cava moest gaan drinken op een nieuwjaarsreceptie van de ambtenarij. Haaaa, nieuwjaarsrecepties! De wakkige toastjes met krabsla! De verschaalde Pirato-chips! De bottom shelf liquor! De zatte collega die achter de yucca brokt! Maccabi Dachau laat deze kelk - in casu waarschijnlijk een plastic champagnefluitje - graag aan zich voorbijgaan, zelfs al vinden de nieuwjaarsrecepties waar wij op uitgenodigd worden vanzelfsprekend plaats in de meest exclusieve academische salons waar truffels en kaviaar geserveerd worden op de naakte lichamen van Nubische godinnen, en niet in lokaal 03.35 van het ministerie waar de verwarming net kapot is.

Zoek de triestige plant. Tip: er komt geen bloempot aan te pas. Tenzij misschien bij de kapper.

Passons. De quiz. Het moet gezegd: die was weer even rechtlijnig, voorspelbaar en constant als het uitzicht, de kledij en de persoonlijkheid van de quizmaster. Niet dat we daarover klagen, we zijn namelijk ook al gaan quizzen in de Hotsy Totsy, daar gaat het er iets "excentrieker" aan toe. Nee, quizzen in de Bal Infernal raken altijd hun doel. Beetje gelijk kogels. OH SNAP.

Persoonlijk wist ondergetekende al na ronde 1 dat het er niet meteen goed uitzag voor het vervolg van de avond toen de naam van Félicien Rops ons ontglipte en we blijkbaar te ver van de boxen zaten om te horen dat de vraag over het Waalse carnaval niet over de Gilles van Binche ging. Aan onze slechte start konden zelfs de vele schaaltjes chips die de jonge Serge Gainsbourg-lookalike achter de bar ons voorschotelde niets verhelpen.

We hadden graag ook nog een schotwond gefotoshopt, maar helaas is onze Windows '95 zonet gecrasht.

Enfin, de trend zette zich verder in ronde 2, waar we simpele antwoorden als de tune van Baywatch, dat beeldeken op de maan en Johnny White niet herkenden. De daarop rondes (blad-steen-schaar en hotels) waren tof, maar veel te gemakkelijk zodat we er niet veel moeite moesten insteken. Beetje gelijk uw ma.

Ook schenen we weer te zijn vergeten dat Raf al nen keer graag een link in zijn fotoronde steekt, anders hadden we gerust kunnen gokken op Gladys Knight en Deborah De Ridder. Niet dat het kalf toen al niet lang verdronken was. Laatste ronde was een maat voor niets en uiteindelijk is het nog een raadsel dat we niet lager eindigden dan de 9de plaats. Zelfs het troostlot dat we binnenhaalden, kon de pijn niet verzachten. Gelukkig had de dolle schutter enkele dagen voordien enkel een margi geraakt, waren de vaten bier nog intact, en konden we ons verdriet verdrinken.

RLE

Maandag 27 december: Jan van Gent

2011-01-12T08:26:00.002+01:00

De multiculturele maatschappij heeft gefaald. En dat zeggen we niet enkel omdat we moeten van onze rebbe. We mochten in de Jan van Gent aan de lijve ondervinden toen onze sterke man door de werkonwilligheid in zijn favoriete pitatent een volledige ronde moest missen. Na een weekend vol schranspartijen waar de Vlaamse dissen rijkelijk gevuld zijn met speenvarkens, breughelhammen, kreeften, krabben en oesters, durft een Maccabeëer al eens nood hebben aan spleethoevige in een broodje, met alle groentjes, zonder saus. We konden het onze broeder dan ook moeilijk kwaad nemen dat hij onze kansen vakkundige liet verknallen door een paar arbeidsschuwen uit Emirdag. Maar op die vrede in het Midden-Oosten mogen ze nu wel nog een jaartje langer wachten.

Dat onze gelederen tijdens de tweede ronde versterkt werden door voornoemde hongerlijder zette weinig zoden aan de dijk. Weer eens verbannen naar de bingokast (met de bezetting van de quiz de laatste tijd lijken de cafés steeds meer op de foyer het vormalige Switel-hotel, maar dan zonder ballonnen en feestvreugd) gingen we al vanaf de eerste ronde de mist in. Vrome semieten als wij hebben de neiging mak en willoos te worden als we te nauw opeen gepakt worden. Slechts twee fouten tekenden we op, maar dat was genoeg om het defaitisme in de gelederen te laten sluipen.

Erger werd het toen we in ronde drie al meteen de eerste vraag rateerden. Een vijfde van Maccabi Dachau spendeert het overgrote deel van een quiz aan neuten over het gebrek aan sportvragen. "Stel keer een sportvraag, debo!", mompelt hij dan. Of: "een quiz is geen quiz zonder sportvragen, mongool." Hij gaat vaak dusdanig op in zijn pleidooi voor meer sportief evenwicht, dat hij de vragen vergeet goed te beantwoorden. Blijkbaar zijn er onbekende Italiaanse tennisspeelsters die nòg meer op Sciavone lijken dan de dame in kwestie zelf, veel meer dan het niet-sportieve deel van Maccabi kon vermoeden alvast.

Dit is Hoegaarden Julius, niet alleen een bier

maar ook het antwoord op de slechtst opgestelde

quizvraag van 2010.

Ronde vier? Proficiat, Kale Wim, je kent nog maar eens een kutbandje dat niemand anders kent. We zakken dieper en dieper weg.

Een sfeerbeeld.

Ronde vijf? Twee sportvragen. Nul op twee. Verslaggever beweert bij hoog en laag dat The Decembrists toch wel bijzonder hard als They Might Be Giants klinken. Mogelijks geïnspireerd door een paar pintjes te veel. Laat antwoord in extremis aanpassen. Verwarde in fotoronde bovendien Tony Curtis en Jack Lemon. Quiz is nu pas echt verloren.

Maandag 20 december: Hotsy Totsy

2011-01-05T13:49:00.000+01:00

De, euhm, quiz, was, euhm, wel, euh, nogal, tja, goh, huh, euhm, aan, de, de, de, deuh, lang-euh-dradig-euh, welleuh, kant, eum, hum, euh. Enne, dus, euh, die quiz, heuh, was dus, allez, euh, die quiz dus, was, euh, wel, euh, euh, heum, 't is te zeggen, die quiz, we waren-euh niet al te goed, in die quiz dus, euh. Allez, euh, dinges, welleuh, ge weet wel.

Het Zwarte Gat, 13 december 2010

2010-12-15T19:30:00.002+01:00

Deze week geen éigen verslag, omdat de conversatie op Facebook eigenlijk feitelijk perfect samenvat wat Maccabi Dachau van de quiz vond.

Wij zijn nogal kerels, he ;p

Bal Infernal, 6 december 2010

2010-12-07T06:20:00.001+01:00

Ja, gomme begunn of hoe skjêet da?

[DISCLAIMER: In dit verslag zitten op een belachelijk onsubtiele wijze titels verstopt van de grootste hits van Johny Turbo, de Kortrijkzaanste bard uit Kortrijk en eeuwige held in het Pantheon van Maccabi Dachau.]

Er zijn van die mensen die beweren dat de glorieuze opkomst van Maccabi Dachau gezorgd heeft voor een verruwing van de zeden van het Gentse quizcircuit. Woorden als "weekendcircuit", "kutquiz" en "beroepsslaapkamerdeure" zouden te pas en te onpas worden geschreeuwd, quizmasters en andere ploegen belaagd en bespot, cafés in ongelofelijk besmeurde staat achtergelaten. (Dat laatste kan ook gewoon het Zwarte Gat zijn.)

Verdere fanmail altijd welkom op maccabi.dachau(at)gmail.com.

Niets van deze verruwing te merken echter op de Bal Infernal-quiz van maandag. Het haardvuur knisperde bijna zo lekker als de gratis chips en op de pintjes stond evenveel schuim als op de lippen van de inmiddels vertrouwde roedel margi's aan de toog. Maccabeëer Andreas had op puike wijze een tafeltje gereserveerd onder het spreekgestoelte van quizmaster Raf, die zich ook nog eens met de glimlach zijn schaaltje chips liet ontfutselen. En hij staat al zo mager. Enige minpunt: ondanks de datum geen enkele vraag over Nicolaas van Myra. Wie? 't Is Sinterklaas!

Een tijdloze klassieker, zowel in Pervijze als omstreken.

Wat ook bijdroeg tot de gezelligheid, was de terugkeer van Een Kaakslag voor de Natie, nadat ze vorige maand iets te tam waren geweest bij het inschrijven. Onze trouwe vriend en stilaan oude zak Dikke Wim werd in de eerste ronde meteen beloond met een vraag over Lesley-Ann Poppe, een concurrerende tv-hobbykok die volgens ons expertenoordeel nochtans maximaal één enkele cupmaat meer in de strijd kan werpen. In het onderstaande fragment uit "Komen Eten" bereidt Lesley-Ann ondermeer, u gelooft het nooit, een Thais soepje. Helaas voor Kaakslag Wim is in het fragment geknipt zodat enkel de screen time van Lesley-Anns twee voornaamste loe, euh, troeven overschiet en blijft het recept jammerlijk in mysterie gehuld.

In de eindgeneriek stond nog dat Peter Van Asbroeck tijdens het inspreken van zijn voice-over slechts drie fietsers had doodgereden.

Nu, het moet gezegd, quizmaster Raf is een beetje van een cock tease. Hij schotelde Maccabi Dachau en die andere ploegen waarvan we ons de naam nu even niet meer herinneren eerst twee vermakelijke rondes voor waarop we telkens 10/10 scoorde, een collectieve glansprestatie waar de wereldrecordpoging schaamlijkheid die de Strategogroep van de N-VA al zo'n zes maanden onderneemt danig bij verbleekte. We wreven ons in de handen bij dit onverwachte Sinterklaascadeau.

Helaas brak daarna de veer, met een aantal abominabele scores als gevolg. Al hadden we geen sjans bij het gokken: de hardheidsschaal van Mohs schrapten we voor een fout antwoord en elders zaten we er vaak zeer dichtbij - Shena ipv She-Ra, "Samen Onderweg" ipv "Ergens Onderweg". Het hielp ook niet echt dat de link in de fotoronde ons was ontgaan. Bij de vraag over haften, ten slotte, twijfelden we lange tijd tussen libel en eendagsvlieg, om dan uiteindelijk voor het verkeerde te kiezen: achteraf gezien hadden we dus toch beter opgeschreven dat het ging om de pijnlijke grijswitte zweertjes die opduiken in de mond van quizmaster 'Ans wanneer hij zijn vitamientjes niet heeft genomen.

Haften kunnen worden vermeden bij regelmatige consumptie van happels, haalbessen, haardbeien, habrikozen of hananas.

Ondanks een 7/10 stonden we na ronde 3 halverwege de quiz nog steeds aan de leiding, maar zakten hopeloos terug door twee 6/10s in ronde 4 en de fotoronde. De laatste ronde - link: nummers van De Mens - strooide enkel nog wat zout in de wonde. Een triestige zesde plaats was ons deel, ex aequo met plaats vijf maar slechter geantwoord op de schiftingsvraag. We lieten het niet aan ons hart komen en bestelden nog een pintje bier. Het enige andere vermeldenswaardige feit was dat de langharigste van de Goeie - en laat ons niet vergeten dat de competitie in die ogenschijnlijk beperkte categorie niet van de poes is - even halt hield aan onze tafel met de boodschap dat Volgende Keer Beter (dat overigens won) ons betichtte van het misbruiken van een GSM. Haha! Die Goeie toch! Ze gniffelen waarschijnlijk nu nog na rond het brandende olievat waar ze zich deze nachten bij verwarmen.

Drié dekens? Volgens mij is de Sint ergens langsgeweest gisteren.

De enige ploeg die zich met nog hangender pootjes dan ons tussen de margi's een weg naar de frisse lucht baande, was Een Kaakslag voor de Natie. Net zoals ons sterk begonnen, daarna nog verder teruggezakt naar een achtste plaats. Het troostlot was hun deel, maar niettemin zullen de lege Jupiler-blikjes op de vloer van Kaakslag Wims bedrijfswagen nog nooit een droeviger symfonie hebben getinkeld.

Een geluk bij een ongeluk: we kunnen volgende week onze favoriete quiz in het Zwarte Gat zonder strafpunten aanvangen. We hopen dat quizmaster 'Ans even kan stoppen met het uitleggen van de chaostheorie in Jurassic Park om onze lotjes alvast klaar te leggen.

Weinig mensen weten dit, maar de rol van dr. Ian Malcolm werd in post-production gedubd door Jeff Goldblum.

RLE

P.S. VIS IN DE LEIE SLEKKE IK BEN JOHNY

Hotsy Totsy, 29 november 2010

2010-12-01T15:20:00.002+01:00

Quizmasters, beste vrienden, zijn mensen die nooit een steen in de rivier zullen verleggen. Ze werken ergens ten lande als ambtenaar bij de lokale overheid, ambtenaar bij de Vlaamse overheid of ambtenaar bij de gesubsidieerde linkse kerk. Elke avond opnieuw gaan ze teneergeslagen naar huis waar vrouwlief – het buurmeisje, vanzelfsprekend, al denken ze nog vaak terug aan die ene avond dat ze het meisje waar ze zo verliefd op waren een drankje trakteerden en een vriendelijke knipoog in ruil kregen – hen nog in keukenschort verwelkomt met een kus op het voorhoofd. Ze wijst trots naar de gedekte tafel en het kind dat zijn eigen snottebel heeft opgegeten in plaats van de dampende schotel kippenworst. Hun eigen leven zien ze ontsnappen door een kier in het raam, een kier die nota bene al drie weken geleden gedicht had moeten worden. Maar handig zijn ze nooit geweest, zo blijft hun schoonmoeder maar herhalen waarbij ze haar dochter veelbetekenend aankijkt als wil ze ‘zie je wel’ als stigmata in haar voorhoofd branden. Het enige wat hen overeind houdt is het vooruitzicht van die ene maandag in de maand waar ze boven zichzelf kunnen uitstijgen.

De gedachte aan applaus en lofbetuigingen houdt hen dermate in de ban dat ze elk vrij moment spenderen aan het bedenken van alweer een spitsvondige vraag, originele tussenronde of zotte sudoku. Dat zal ze met verstomming slaan, denken ze er in een onbewaakt moment wel eens bij. En dan verschijnt voor het eerst sinds lang een glimlach om hun vermoeide gelaat. Het gaat zelfs zo ver dat ze gepikeerd snauwen naar moeder de vrouw dat ze haar wafel moet houden wanneer ze in opperste concentratie de Dag Allemaal aan het doornemen zijn ("voor de quiz, ah ja"), want ze zijn verdomme nog aan toe in opperste concentratie de Dag Allemaal aan het doornemen. Er moet gepresteerd worden, elke maand opnieuw! “Maar dat snap jij natuurlijk niet”, voegen ze er dan zuchtend aan toe, waarna ze zich weer concentreren op de bijbel van het klootjesvolk terwijl hun vrouw de waterlanders van hun oogappel dept met een doekje met bloemetjesmotief. "Sssht, het is niet erg, papa heeft het zo niet bedoeld." Maar papa bedoelde het wel zo, al wou hij dat nu ook weer niet per se hardop hebben gezegd.

Als dan de bewuste maandag is aangebroken oefenen ze hun beste glimlach voor de spiegel, kleuren ze hun haren nog wat witter (mama vond dat maar niets, maar het maakt hen zo ànders en het weerspiegelt zò hun persoonlijkheid) en bedienen ze zich van wat eau-de-cologne die ze nog van hun schoonmoeder hebben gekregen op hun trouwdag. Het stickertje met het opschrift ‘dat jullie een rijk en gevuld leven mogen leiden’ is de stille getuige van het trieste tafereel. Ze begeven zich richting plaats van het gebeuren en bidden onderweg (ze zijn natuurlijk niet gelovig, maar je weet nooit dat het helpt en het is soms toch moeilijk te geloven dat er helemaal niets is) dat alles goed zal gaan. Dat de geluidsinstallatie naar behoren zal werken en dat hun stemoefeningen bij de logopedist eindelijk eens hun vruchten zullen afwerpen. Maar vooral kijken ze uit naar de ene ploeg waarvoor ze het eigenlijk doen. De ploeg waar ze met een mengeling van afgunst en bewondering naar kijken. De ploeg die ze zo graag zouden haten, verbannen uit hun maandelijkse hoogtepunt zelfs, maar eigenlijk hun hartje doet bonzen. Omdat ze beseffen dat het de enige ploeg is temidden het trieste allegaartje van ambtenaren, leraren en bankbedienden (excuseer: commercieel adviseurs) die in staat is hen te confronteren met waar ze zelf al lang in de verleden tijd over spreken: hun ambities. Vijf jonge goden die druk doende zijn de dromen waar te maken die zij eigenlijk, en stiekem, voor zichzelf hadden gereserveerd.

Jaloers + projectie.

En wanneer dan de echo van de laatste vraag zich reeds met de verschaalde sigarettenrook heeft vermengd, de kraslotjes zijn afgegeven en Maccabi Dachau het pand al lang heeft verlaten, gaan ze weer hun leventje tegemoet, kop in kas. De rest van de week bezoeken ze deze blog, elke dag opnieuw, in de hoop een kleine vermelding, een schouderklopje of, ja!, zelfs een compliment te mogen ontvangen. Maar ook als ze uitgelachen, beledigd en beschimpt worden is het goed, want het is een erkenning van hun bestaan. Zo ook deze week. Dag Gunther!

Wim

Jan van Gent - 22 november 2010

2010-11-29T16:54:00.006+01:00

We zijn niet meteen de meest vrolijke Fransen van het quizcircuit, wij van Maccabi Dachau. Als de kanker van Marie Rose besluit expeditielegers te sturen naar heur grijze massa, dan voelen wij niet meteen een onweerstaanbare drang om de champagne koud te leggen. En mocht moeder de vrouw besluiten een nagelsalon te openen, we zouden de Veuve-Clicquot enkel opdissen om de strychnine door te spoelen. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de bijzonder fijne gimmick die quizmaster Wim (de Kale) uit zijn mouw toverde op weinig bijval kon rekenen bij Maccabi Dachau. Schattige poging, maar er is meer nodige om onze harten te winnen.

Neen, confraters, dan kon de heugelijke herintrede van des quizmasters gemalin op veel meer enthousiasme rekenen. Punten werden eindelijk weder vaardig en vlot geteld, tussenstanden prompt doorgegeven. We weten niet precies wat nodig was om de dame in kwestie te overtuigen (wij gokken op: "allez, schat, nog één seizoen en dan maak ik u een paar kleine boellekens, beloofd!"), maar instemmend geknikkebol weze de quizmaster bij deze deel. Moge het dna van uw nageslacht niet al te beschadigd raken door de secondhand smoke. Lechaim!

Kale Wim in betere tijden.

Maar we wijken af. Gezelschapsspellen dus. Door ieder kind verafschuwd en gehaat. Stierlijke verveling in perskartonnen dozen die slechts bovengehaald werden op kneuterige feestdagen of als het wispelturige elektriciteitsnet roet gooide in een avondje Donaat Deriemaeker. En toch, eens de dromen van de Vlaming geknot zijn, zijn idealisme vervlogen en zijn geest geknakt, gaan ze symbool staan voor een verloren jeugd en een gezellige idylle die er nooit was. Als de stilte tussen oude kameraden te pijnlijk wordt, als het dineetje tussen lang vervlogen vrienden dreigt te verzanden in een opeenvolging van verlegen kuchen of als die collega's wiens vilein in de refter zo amusant leek op café niet meer dan ouwe zagen blijken te zijn, dan haalt de goeie burger zijn Kolonisten van Katan boven, mét uitbreidingen. Pret en gezelligheid verzekerd.

Stratego, het spel dat nog saaier blijkt dan de naam doet vermoeden, was de rode draad doorheen de eerste ronde. Een net iets te evidente rode draad die ons met de duimen deed draaien na de derde vraag en ons een perfecte score opleverde. In hun stierlijke verveling merken enkele Maccabeërs op dat wat eerst een doodgewone tafel leek te zijn eigenlijk een bingokast is.

Een sfeerbeeld.

In iedere zatte Maccabeër schuilt een verborgen schaakkampioen, in het diepst zijner gedachten. Alas, dat kon niet verhelpen dat we bij de tweede ronde meteen onze riante uitgangspositie verspeelden na een schamele zes op tien. Sterk openen garandeert nog geen goed eindspel. Net zoals een hoop platitudes geen eloquente tekst maken. Aan de andere kant: niet weten wie of wat Milk the Bishop is of was, het siert een mens. Enkele Maccabeërs ontdekken dat hetzelfde geld waarmee men bier koopt in een bingokast past.

Zelfs in zijn meest moraliserende buien bracht Willy Vandersteen Maccabi niets bij.

De derde ronde blijkt over Monopoly te gaan, een spel dat menig Maccabeër doet uitschreeuwen dat ze de topologie van het spelbord beter beheersen dan die van de labias van de respectievelijke andere leden hun moeders. Een claim die niet alleen bijzonder slecht bekt, maar ook nog eens volledig foutief blijkt te zijn. De score is weerom navenant. Maccabi Niels (verwekt en geboren op een bingo, naar het schijnt) neemt het commando over de spelkast over. Een golf van enthousiasme waart door onze gelederen. Winst lijkt verzekerd.

Waren quizmasters maar opgetrokken uit blinkend chroom en stijlvol fineer.

Een tijdelijke dip in het bingospel verlegt onze aandacht weer naar de quiz. De eerste vraag hebben we meteen goed en met een hernieuwd enthousiasme besluiten we ons te herpakken. Niemand kent het antwoord op de tweede vraag. Maccabi Niels ontdekt de knop "EXTRA BALL!!!!". Maccabi Rien lost het vervolg van de ronde in zijn eentje op terwijl de rest van het team zich focust op de speelkast. Als koeien die staren naar een bord rijstepap.

De ene Bingo is de andere niet.

De laatste ronde telt twee muziekvragen. We geven het collectief op en zelfs Maccabi Rien richt zijn laatste hoop op dame fortuna en het pantheon bingogoden. De knikker danst, ketst, stuitert en rolt gestuwd door onze aanmoedigende kreten en enkele welgeplaatste heupstoten. De lichtjes op de kast gloeien een voor een op en pinken als een baken van hoop in de kille winternacht. Cijfers dansen over de vrolijk fonkelende displays. En gezellig ratelt het geld in het mechanische kluwen van onze vierpotige vriend. Zes euro vijftig verliezen we die avond. En onze onschuld.

De rest van de nacht werd gevuld met pils en eindeloze spelletjes manille.

De stilte werd slechts doorbroken door een schaarse kuch en een sporadische vingerknip naar de waard.

Heeft u geteld...

2010-11-23T07:58:00.000+01:00

... hoeveel maal Kale Wim onze teamnaam zei gisteravond?
Hoera, we hebben een fan!

Hier een foto van een hondje met een toupet:

Cute. Very cute.

Hotsy Totsy, 15 november 2010

2010-11-17T19:33:00.000+01:00

“Jullie gaan daar toch een duchtig stukje over schrijven, he? Over vanavond. He?”

Maccabi was in de war. Vooreerst werden we aangesproken door mensen die we helemaal niet kenden – maar dat vonden we fijn, Maccabi is een sociale en warme quizploeg – en daarnaast hadden we geen idee waar we een duchtig stukje over moesten gaan schrijven. Was er iets gebeurd die avond in de Hotsy Totsy dat aan onze aandacht was ontsnapt? Een reconstructie.

De setting

Maccabi kwam binnen, en ging zitten aan een gereserveerd tafeltje. Naast De Goeie. Dat zijn toffe peren, en ze hebben niets van te maken met krakers. Ze lijken er wel wat op, maar ze hebben geen vieze hond mee, en bestellen klassieke biersoorten zoals geciviliseerde mensen. Die ene heeft wel dreads, daarmee de verwarring. Sorry, De Goeie!

De gewone quizmaster was er niet, zo bleek

We hebben geen idee waar de Kaakslag zaten, maar dat geeft niet, want dat zijn ook “goei gasten”. Nee echt. Dikke Wim is helemaal niet zo dik als we doen uitschijnen. Ok, er hangt wel wat teveel aan – we gaan nu ook niet liegen, he Wim – maar het is niet problematisch. En hij heeft een prachtpersoonlijkheid! Amai! En die blonde kabouter met zijn lang blond haar: toffe peer, man! En waarschijnlijk zijn ze wel met meer dan twee (niet dat we dat écht weten), maar die andere twee (drie?) vallen niet echt op. Maar dat is goed! Dat is goed! Grijs is ook een kleur!

Gelukkig stuurde hij een vervanger

Tenslotte willen we ons excuseren over het onbedoelde gerucht dat we de wereld instuurden. Naar het schijnt was quizmaster Wim ooit volledig kaal, maar daar is niets meer van te merken! En dat baardje staat je beeldig!

Het spelletje

Bon.

We begonnen eraan!

De krachtsverhoudingen werden al binnen het eerste kwartier duidelijk. Na erin te slagen om een minimum aan slagen in de eerste ronde, en géén harten in de tweede ronde te halen, stond uw verslaggever van vandaag op de allereerste plaats. Ook toen er geen vrouwen, geen venten, geen ‘dikke meneer’ (verloren: verloofde van Maccabi Matthias) of de vijfde/laatste slag werd gespeeld, bleef die tussenstand bewaard. Ik was aan het winnen, mensen. In het spel, niet in het leven. Daarvoor is het te triestig.

Daarna speelden we nog de manillen-variant binnen Kingen, en de tussenstand bleef bewaard. Hoera! Gewonnen!

Kaarting in den Hotsy. Beestig!

Daarna speelden we nog een spelletje, en waren de resultaat omgekeerd. Kom dat tegen!

De kritiek

Naar het schijnt viel de quiz tegen. Niets van gemerkt.Sorry mensen, geen opbouwende & positief bedoelde kritiek vandaag!

Uw verslaggever,
A.

Het Zwarte Gat, 8 november 2010

2010-11-09T16:13:00.008+01:00

We weten niet welk commercieel genie er bij de Nationale Loterij op het idee is eponieme lotjes uit te brengen gewijd aan de Nationale Schaamte genaamd Milk Inc., maar de mens verdient een eigen feestdag. Of toch tenminste een in slecht Engels gezongen synthesizernummer. Doch over deze lotjes in kwestie later meer. We willen niet te veel verklappen over het verloop van de quiz, maar een profetisch “Oera” is in deze inleiding toch al op zijn plaats.

Maccabi Dachau schaart zich gaarne achter deze specifieke vorm van belasting op de domheid.

Oh Oh Cherso
Allereerst een noodzakelijk woordje over “Maccabi Chersonissos”, onze gelegenheidsgroepsnaam. Die was niet louter gekozen uit een pervers genoegen om de quizmaster er over horen struikelen, maar eerst en vooral uit een oprechte esthetische appreciatie van Oh Oh Cherso, het fijnste brokje reality-tv sinds Fredje last had van zijn libidos en Gringo mensen tegen zijn hand liet praten. Het concept – neem tien oranje getaande en even luidruchtige als leeghoofdige Ollanders uit Den Haag en steek ze in een villa op een soort tweedehands Ibiza – is onbeschaamd gestolen van Jersey Shore, maar dan met veel meer vermeldingen van – in chronologische volgorde – “een drankje doen”, “een bakkie op hebben”, “zo lam zijn als een cholera” en “met die natte lap in iemands bek hangen”, om af te sluiten met een lekker potje “ketsen”. Een kleine compilatie van ons favoriete personage die de kathedralische geweldigheid van het geheel eigenlijk nog onrecht aandoet:

Van de onnavolgbare dictie van Jokertje kunnen de GQ-quizmasters nog heel wat opsteken.

Rondes 1-3
Maar dan gauw over naar de quiz. Er moet een kosmische verklaring voor bestaan, maar het Zwarte Gat was het decor van 90% van onze podiumplaatsen en 100% van onze GQ-overwinningen de voorbije drie jaar. Het moet zijn dat de interesses van ‘Ans met de onze overlappen, want aan het café zelf zal het niet gelegen zijn: we hebben nog steeds koppijn van de walm die er weer hing. Sommige Maccabeëers, gezegend met een eczema veroorzakende neiging tot corporale hygiëne, hebben het zelfs al opgegeven zich vanaf 24 uur voor de quiz nog te wassen. Grondige desinfectering na de quiz is immers noodzakelijk geworden opdat onze wederhelften ons de bedstee inlaten. Nog een geluk voor Maccabeëer Wim dat youporn.com geen kapsones heeft. (Speciaal voor Maccabeëer Niels’ verjaardag en de welkome versnaperingen die hij meebracht naar de quiz, vermeldden we hem niet in voorgaande lol. Tot volgende week, Niels!)

Misschien – een goede daad blijft nooit onbeloond – lag onze knalprestatie deze keer wel aan de royale 70 eurocent die we storten in het fonds van iemand die met de hoed rondging om in Cambodja wat gesubsidieerde pedadogische tikken te gaan uitdelen. We zagen overigens Dikke Wim van de Kaakslag zijn beurs gesloten houden, waarschijnlijk omdat hij er van houdt om Zuid-Oost-Aziatische experimentjes in het honderd te zien draaien, al dan niet op de nationale televisie.

Sergio Herman bewees recent geen oelewapper te zijn door dit brouwsel naar de "poubelle" te verwijzen.

Enfin, na ronde 1 stonden we meteen op een eenzame eerste plaats die we nooit meer uit handen gaven. Ondanks het feit dat we enkel de muziekvraag fout hadden slaagden we er niet in met antwoorden als Buzz Aldrin (Apollo 11), Mohammed Atta (9/11 en vluchtnummer 11), de Kerstman (elfjes) en Ben Hur (11 Oscars) tot op de getallige link “11” te komen.

Met drie al dan niet dipsomane historici in het team was de Eerste Wereldoorlog-ronde echter een eitje: 9/10, alleen de vraag die, sjeus, “in de Metro stond” hadden we niet juist. Jolige feestneuzen als we zijn, bleek ook ronde 3 over carnaval een hapklare brok. We lieten zelfs nog een punt liggen door stomweg te vergeten “Man Bijt Hond” door “De Jaren Stillekens” te vervangen. Na een al even geslaagde fotoronde – raadsel opgelost! Asafa Powell herkend! – was onze voorsprong op de naaste achtervolgers al gegroeid tot 4 punten. We waren het delirium nabij, en ondanks de veronderstelling van quizmaster ‘Ans dat we geheelonthouders waren geworden, was het nog steeds een delirium tremens hoor.

Ondanks kwalijke geruchten is deze man nog steeds onze held en zijn pintjes nog steeds de benzine van onze overwinningen.

Ronde 4-5
Ronde vier dreef ons echter tot op de rand van de wanhoop. “Kuifje in Afrika” is zowat onze dichtste ervaring met het zwarte continent, het thema waar de ronde om draaide. We opteerden ondermeer voor “Lollywood” i.p.v. “Nollywood” – op basis van hoofdstad “Lagos” maar waarschijnlijker het subliminale gevolg van een hardnekkige verslaving aan de rode schoenveters van eerstgenoemden – en waren alweer de naam van Benjamin Okri vergeten. Maccabeëer Matthias kende dan wel de hele geschiedenis van “The Lion Sleeps Tonight” uit het hoofd, op de gevraagde uitvoerder na évidemment. Onze schamele 7/10 bracht de Nostalgieploeg, die een perfecte score neerzette, tot op 1 punt van onze even voordien nog zeker gewaande overwinning.

In Gistel bestaat een volkslegende dat een eng mannetje je bij volle maan na middernacht in de velden staande houdt en verplicht om zijn rug te waxen, tenzij je hem een handvol van deze lekkernijen aanbiedt.

We stelden het laatste pintje dan ook nog tien minuten uit om ons te concentreren op de bladlinkronde. Helaas waren we gedurende de quiz op die bladronde niet verder geraakt dan een antwoord of vijf, maar gelukkig gingen de vragen in ronde 5 over de vrouwtjes, een onderwerp waar Maccabeëer Niels een extensieve (zij het theoretische) kennis over heeft opgebouwd. Een combinatie van algehele genialiteit, last minute-invallen (Van den Brandt, Ivo Victoria) en een paar goed gerichte gokjes (Niemeyer, Hopper) leverden een fraaie 14/15 op – vanzelfsprekend weer de muziekvraag fout – maar, belangrijker, ook de overwinning met maar liefst 3,5 punten voorsprong. De goudgele cilinders waarmee we daarop klonken, waren voor één keer bijzonder royaal van pret voorzien.

Met een welgemeend “Hastublieft, vrolijke Fransen!” kwam ‘Ans langs met de supra beschreven lotjes, die een schappelijke oogst van 37 euro opleverden. Seizoenstotaal op de teller: 49,5 euro. Bepaalde ploegen zouden zo’n aardige som er meteen door jagen aan Bicky’s of anal bleachings, maar wij van Maccabi blijven rustig verder sparen voor een speciaal fin-de-saison uitje waar nu al danig over gegniffeld wordt. Be afraid. Be very afraid. En vijf pintjes astublieft!

R.L.E.

Le Bal Infernal, 1 november 2010

2010-11-03T21:29:00.003+01:00

Pssst. Psssssst. Maccabi keek verveeld om zich heen en monsterde met onverholen spot de onverlaat die het waagde hen te storen tijdens het brallen. Een niet nader genoemde quizmaster keek schichtig om zich heen en fluisterde ons toe 'dat het zijn schuld niet was' en dat 'wij wat hem betrof mochten doorgaan met het beledigen van mensen' want 'dat we vroeger lolliger waren'. Tsk Tsk. Maccabi Dachau uitdagen moet zowat de slechtste beslissing zijn sinds die keer dat Herman Kesters Glen De Boeck adviseerde over zijn grasmachien. Wees dus op jullie hoede, quizmasters, want er bevindt zich een Judas in jullie midden. Of is er meer aan de hand?

Een doodnormale vrijdag in oktober. De tofste der Maccabeeërs stapt de Jan Van Gent binnen. Niet vrijwillig, dat spreekt, maar omdat hij uitgenodigd is op een feestje. Groot is dan ook zijn verbazing als hij tijdens het afschudden van de vele fans in zijn ooghoek een _andere_ quizmaster opmerkt. De verbazing is niet alleen groot omdat deze quizmaster af en toe buiten blijkt te komen (lees: zonder uitnodiging toestekken op andermans feestjes - wie geen vrienden heeft moet ergens beginnen) maar ook en vooral omdat deze eveneens niet bij naam genoemde quizmaster druk in gesprek blijkt te zijn met een niet onaanzienlijke vertegenwoordiging van een concurrerende quizploeg.

Omdat wij van Maccabi welopgevoede jongens zijn onthullen we quizploeg noch quizmasters. We zijn ten slotte Douglas De Coninck niet.

Er wordt gelachen, er wordt gedold. De niet nader genoemde quizploeg en de niet nader genoemde quizmaster kunnen het duidelijk met elkaar vinden. Worden er snode plannen gesmeed om de ranking te domineren? Gaat het hier om een geheime ontmoetingsplaats om hints – of erger nog: kwiesvragen - uit te wisselen? The plot thickens. Maar dat is niet alles, want wanneer we ons richting toiletten begeven spotten we in de hoek van de herberg nóg een andere - niet nader genoemde - quizmaster. Vanzelfsprekend houden wij ook diens identiteit geheim, maar dat is toch wel eel toevallig. Of toch niet? Wij zeggen niets - wij mógen niets meer zeggen - maar een blik op de stand werpend is 1 + 1 voor Maccabi nog altijd 2.

In dat soort sfeertje, beste vrienden, geeft Maccabi elke maandag het beste van zichzelf. En wat krijgen we daar voor terug? Een quiz vol muziekvragen. Awel merci. Neen, het was niet ons soort quiz en de eerste ronde drukte meteen alle hoop op een ereplaats de kop in. Niet alleen kwam Maccabeeër Matthias hopeloos te laat, hij kon dragon niet meer van anijs onderscheiden. Teveel taartjes gegeten bij de schoonfamilie na het eren der doden, naar 't schijnt. Daarnaast was het duidelijk te lang geleden dat we Down Under van Bill Bryson lazen en gokten we verkeerdelijk op Carnaval des Animaux in plaats van Peter en de Wolf. Ook Ghost hadden we fout, maar alleen ploegen die zich 's avonds eenzaam in slaap huilen hadden dat juist. Quizmaster Raf - tiens, hadden we die onlangs niet ergens gezien? - beloonde ons prompt met een punt te veel, een feit dat we naar goede gewoonte onvermeld lieten. Ook de tweede ronde was een maat voor niets met een schamele 5/10. Tot overmaat van ramp werden we dan ook nog eens afgeluisterd door J’y suis, j’y reste, een ploeg die al meer van samenstelling is veranderd dan uw moeder van bedpartner. En uw moeder kleedt zich beter.

Vermeldenswaardig is nog de woede-uitbarsting van Maccabeeër Niels omdat hij een antwoord had verzonnen dat per toeval juist bleek te zijn (Bronzini? Wat?) en het traantje dat we wegpinkten van ontroering omdat we - dat we dat nog mogen meemaken! - de allerlaatste muziekvraag juist hadden. In ieder geval, als we dit niveau blijven aanhouden dan eindigt dit quizseizoen als een communiepartijtje bij de familie Vangheluwe: pijnlijk.

Wim

Jan van Gent, 25 oktober 2010

2010-10-31T22:16:00.001+01:00

Ze beweren dat we blagueurs zijn, brallers, boeren en onbeschofte broekventjes. Een echte aandrang om ze tegen te spreken voelen we niet meteen. Maar soms, voor heel eventjes, laten we ons cynisme varen. Dan vergeten we kortstondig de uitzichtloze ellendigheid van ons bestaan, lijkt het leven eventjes draagbaar. Toen quizmaster Wim maandag de micro tot zich nam, ervoeren we zo'n tijdelijke opflakkering van ons geloof in de mensheid. We werden er bijna complimenteus van. Zinnen, vloeiend ontglipten ze aan zijn lippen. Klinkers, medeklinkers, plosieven, occlusieven en stopklanken. Zonder haperen, zonder wijfelen, zonder sissen, doorkliefden ze de ether. Eventjes dreigden we te vergeten dat het weer maandag was, dat we alweer meestreden in een troosteloos concours der middelmatigheid, een prijskamp voor de lusteloze middenklasse, een fucking kutquiz. Veel noemenswaardige kwaliteiten vallen hem niet toe te dichten, vermoeden we, maar de Wim, tjij kan tenminste klappen.

Toen we de Jan Van Gent binnenstapten werden we door de linkse olijkerd de verkeerde kant op gestuurd. Fijn grapje, dat kunnen we wel smaken!

Ons getemperd cynisme was echter van korte duur, al in de eerste ronde werden we met onze neus op de feiten gedrukt: zonder enige vorm van muziekkennis zullen we eeuwig blijven aanmodderen. En met muziekkennis doelen we op de speciale vorm van kennis die voorbehouden blijft aan overjaarse mannen die zich nog een puber wanen, keizers over hun hoogst eclectische cd-rekje vol obscure bootlegs en limited editions. "Hadden we al verteld over die ene keer dat we Alice Cooper in een rokerige boite medio jaren zeventig covers hoorden brengen van oude musichalldeuntjes over bloedende flamoezen? Neen? Nou, je moest er gewoon zijn om het te snappen." Dergelijke pretentie is helaas niet voor ons weggelegd. Als het niet ooit in de Tip Tien stond, dan kennen we het niet. En zo blijven we immer gedoemd om de duimen te leggen voor mindere goden. Een beetje zoals Alex Zülle, maar dan met nog meer flegma.

Een sfeerbeeld.

Aan de tweede ronde zullen we niet al te veel woorden vuil maken. Leuk gevonden en de bediening in La Truite zal er, gezien het vele gezwoeg en gezweet dat er ongetwijfeld in stak, dagenlang onder geleden hebben. Maar een goeie gimmick maakt nog geen boeiende ronde. Het verschafte ons wel volop tijd om ons te ergeren aan de te trage puntentelling en volop te speculeren naar de diepere reden achter het wegblijven van de eertijdse scoredame, gemalin van de quizmaster. Leek die B&B een goed idee, maar slorpt het te veel energie, te veel tijd en te veel levenslust om de maandagavond nog af te zakken naar deze hoogmis van de middelmatigheid, deze eucharistie van de feitenfetisjisten? Waren wij het misschien die met onze als ploertigheid vermomd enthousiasme de veer braken? Kon het ons wat schelen, we braken er ons de kop over. Passons.

Zo'n stukje forel smaakt de toerist aan de ontbijttafel hoogstwaarschijnlijk enig bij een versgebakken eitje en een pijnlijke stilte.

De derde ronde bracht naast ergernis over de brallende etnische minderheid aan de toog ook enige ergernis mee omwille van het onderwerp. Van alle komieken die zichzelf lollig vinden omdat ze over het hoogst unieke talent genaamd "recht staan" beschikken, behoort de link die de vragen verbond veruit tot een van de ergelijkste. Dat we weer maar eens de mist in gingen bij de (twee!) muziekvragen deed onze hoop op een ereplaats bovendien niet veel goeds. Een matige tussenronde deed de hoop allerminst opflakkeren.

Het aangename aan de vijfde ronde was dat ze snel gedaan was zodat we roemloos en ijlings de aftocht konden blazen voor de scores bekend werden gemaakt. Maar niet alvorens de jongste in ons midden nog een haastige blik wierp op de schoonheid achter de toog. Hij is nog jong. Hij gelooft nog in het leven en de liefde. We krijgen hem wel kapot.

Dat was het. Ga weg.

MTHJ

Hotsy Totsy, 18 oktober 2010

2010-10-20T19:33:00.005+02:00

<--Enkele taalfoutjes zijn gefixt!-->

Maandagavond, half negen. Matthias leest een boek. De anderen komen het quizlokaal binnen. We waren klaar voor een leuke avond vol quizplezier!

Het was toch minder fijn dan we wilden, ondanks de moedige poging van de quizmaster.

Dingen die we ook nog fijn vinden:

- Worteltjes raspen met een blokrasp.
- Ons verkleden als een hotdog en daarna liedjes van Dana Winner zingen. Omdat we dat wel fijn vinden, liedjes van Dana Winner zingen in een hotdog-tenue.
- Een discussie over de subtiliteiten van humor voeren, en daarna in een Dana Winner zangfeest uitbarsten.
- In het goed verlichte kasteel van Dana Winner luisteren naar het spannende relaas van haar leven.
- Een discussie over plofklanken voeren met Dana Winner.
- Een grapje uithalen met de quizmasters, in een Dana Winner context.
- …

Ah ja, we hebben ook het troostlot gewonnen. Yeey!

A.

Het Zwarte Gat, 11 oktober 2010

2010-10-12T00:09:00.011+02:00

Een Gents Quizzer heeft het niet altijd onder de markt. Quizzen in het Zwarte Gat, beste lezers, lijkt voor ondergetekende altijd een beetje op seks met uw moeders: het ruikt naar bier en sigaretten; je weet dat er heel veel lelijkaards u voor zijn gegaan; en het duurt geregeld een uur te lang. Zo ook de quiz van 11 oktober jongstleden: de lucht was als vanouds arm aan O2; er was geen zitplaats meer omdat elke andere quizploeg zo slim is een ambassadeur af te vaardigen om een tafeltje te reserveren; en de quiz was pas gedaan om half twaalf.

Het blijft niettemin verfrissend om te ontdekken dat het Zwarte Gat nog steeds de plaats blijft where hygiene comes to die. Ditmaal was er bijvoorbeeld één toilet dat overliep en een ander waar een quizzer in opgesloten raakte, waarop Bart-van-het-Zwarte-Gat prompt een koevoet bovenhaalde. Die hij overigens beter eens zou aanwenden op de kast waar de Febrèze en Mr. Proper in zit.

Verscheidene leden van Maccabi Dachau, admirabel genoeg in originele bezetting, waagden het om 10 à 15 minuten te laat te komen. Geen erg evenwel: Quizmaster 'Ans daagde pas rond kwart voor negen op, wat anderzijds al een serieuze 'ap nam uit ons pintjesbudget. Toegegeven, 'Ans had een heel fijne quiz bij, zelfs nadat oorspronkelijk de wanhoop even toesloeg toen werd aangekondigd dat bijna elke ronde een "muziekronde" zou zijn. Later bleek zowaar dat de muziekvragen ons ironisch genoeg een top-drie-plaats bezorgden.

Ronde 1
Hier hadden we al snel door dat elk antwoord begon met een muzieknoot, hoewel zelfs verwoede pogingen er ons niet toe brachten het liedje in kwestie te achterhalen. Daar lieten we echter onze slaap niet voor, want met een 10/10 kon het moeilijk beter beginnen. Met vragen over onze jeugdheld Pico-Van-De-Kampioenen mag men altijd afkomen. (Met Pico zelf liever niet, overigens. Maar het blijft een heerser. Vijf dagschotels astublieft!)

Ronde 2
Wij van Maccabi staan bekend om onze fantastische smaak in kledij, vrouwen, groepsnamen, Thaïse soepjes en muziek en het is dan ook geen verrassing dat Maccabeeër Wim de tekst van The Bloodhoud Gang's "Fire Water Burn" zowat uit het hoofd kende. Ronde twee behoorde een eitje te zijn, maar helaas slaagden we er niet in de juiste namen te kiezen voor die rare bokseur en het halfvergeten personage uit die heelvergeten tv-serie. We vergeven 'Ans echter alles omdat hij "Fire Water Burn" nog even draaide. Hooray For Boobies!

Fotoronde, Tussenmuziekronde en Ronde 3
De fotoronde was onze grootste vrees, maar enkele goede gokjes brachten soelaas. Bij de tussenmuziekronde haalden we een 3/5 en zelfs dat was meer dan verhoopt. En op een met "moose" verwarde "karibou" na gaf ook ronde 3 ons nog hoop op een top-drie-plaats.

Ronde 4
Toen Maccabeeër Niels de bard Ben Harper meende te herkennen in het hemeltergende kwelen dat de muziekvraag moest voorstellen, was ook deze poepsimpele ronde op zak met een fraaie 10/10. Meteen ook de eerste keer in een paar maanden dat Maccabeeër Matthias op een 10 hoopte en er zowaar één kreeg.

Ronde 5
De laatste ronde was even spannend. Enkele vragen lang waren we het spoor bijster, maar de door de Strangers vermangelde muziekfragmenten van Carl Douglas, de George Baker Selection en Soeur Sourire zetten ons onverhoopt op het pad van de Manxe hoofdstad Douglas, chief of staff Baker en Trois Soeurs. Een pluim voor de quizmaster ook wegens zijn vraag over Jon Stewart, van wie we u even laten meegenieten van zijn recente lolletjes over België (vanaf 01:00):

En zo kwam het, beste lezers, dat quizzen in het Zwarte Gat ook wat lijkt op seks met uw moeders omdat we er soms wat zakgeld aan overhouden. Een Kaakslag voor de Gastronomie, euh, Natie was deze keer dan wel ongenaakbaar, maar op het einde slaagden we er nog in Pro Forma voorbij te steken en te eindigen op een glorieuze tweede plaats. (Onafgezien van hun min-drie-punten-handicap bleek ook het sms-krediet van Volgende Keer Beter helaas op, want ze maakten geen beste beurt.)

Quizmaster 'Ans - de 'Eer beware 'em - kwam langs met een handvol hilarische Milk Inc.-lotjes, en onder de exquise tetjes van Linda kwamen drie paar handjes en 12,5 euro tevoorschijn. Helaas niet genoeg voor onze geplande trip naar de "Rally to Restore Sanity", maar een mooi begin voor Maccabi's Meesterlijke Seizoenspot. Moge hij dit jaar even gevuld raken als de lichaamsopeningen van uw ma!

Tot zover deze hoogst vermakelijke analogie, en tot volgende week,

RLE

Le Bal Infernal, 4 oktober

2010-10-07T00:37:00.007+02:00

Meer plaats hebben in Den Bal, dat is als stofzuigen in het Zwart Gat: niemand geloofde dat het ooit nog zou gebeuren. Maar ziet! Een nieuwe inrichting in combinatie met de afwezigheid van schurftige honden aan den toog (De Goeie niet meegerekend, AHAHAHA) en schaaltjes vol gratis chips, en u kunt zich wel voorstellen dat Maccabi blij gemutst aan de eerste kwies van het seizoen begon.

Helaas was de pret van korte duur. Ten eerste hadden we ondanks de nieuwe indeling alweer geen tafeltje. Dan maar in de weg gestaan van zowat iedereen die naar het pissijn moest. Ten tweede bleek het in den bal zowaar nog warmer te zijn dan vroeger. En geloof me, naast een zwetende Maccabeëer Rien staan is _geen_ pretje. Ten derde is onze elvenderstige reserve niet komen opdagen waardoor we twee euro teveel hebben betaald. Maar goed, die aalmoes mogen jullie hebben want we zijn allemaal zo succesvol in het leven dat we ons geld nu al niet meer opkrijgen. Allez, behalve Maccabeëer Matthias dan. Die is namelijk weeral maar eens gebuisd, en het ziet er niet naar uit dat hij ooit echt geld zal verdienen. Of ’t zou een uitkering moeten zijn. Wegens te vet. ZING! Om een lang verhaal kort te maken: de chips bleek slechts een schrale troost. En dan heb ik nog niets over de kwies zelf verteld! Maar eerst een zijsprong.

Ooit, in een ver verleden, ging het knappe en populaire deel van Maccabi Dachau op maandag quizzen in café Sjakosj, een oase van rust in een omgeving gedomineerd door kotsende margi’s, vechtende bruinen en breedgeschouderde nazi's. Wie won, kreeg pintjes en dat was wijs, want de tofste der Maccabeëers dronk toen veel pintjes. Enfin. Veel van de toenmalige Sjakosjkwiezers vinden we vandaag opnieuw terug in het Gentse Kwiescircuit, bij onder meer de meest overbodige, de meest sms'ende en de lelijkste ploeg. En de Sjakosj blijft zijn zonen maar uitzenden, want er deed maandag zowaar een ploeg mee met de gevleugelde naam ‘Sjakosj’. Echt snugger zagen ze er niet uit, maar naar 't schijnt geven ze graag geld uit aan de horeca en hebben ze een afkeer van bazen.

Maar goed, de kwies dus, en daarover kunnen we kort zijn: veels te simpel en we suckten op de muziek- en sportvragen. What else is new? Volgende keer beter sms’te zich naar de overwinning - de trend lijkt alweer gezet - en 'Sjakosj' eindigde laatste. Blijkbaar zijn ze niet alleen tegen bazen, maar ook tegen parate kennis. Maar wie weet kunnen ze het eens proberen op de VTM, want ik heb horen waaien dat je toch niets moet kunnen om daar op het scherm te komen. Behalve lelijk zijn. OW YEAH.

Volgende week kwies in ’t Zwart Gat onder de eel oede leiding van Ans. Maccabi Vooruit! En vijf Thaise soepjes alstublieft.

Wim

Zwarte Gat, 24 mei 2010

2010-05-31T06:43:00.001+02:00

Oera, tweede!

RLE

Hotsy Totsy, 17 mei

2010-05-21T15:40:00.004+02:00

Godverdomme. Luie dezen, schrijf eens een verslag. En dan heb ik het voor een keer niet over onszelf, maar over dien-mee-zijn-wit-haar en zijn rare maat. Hoe kunnen wij van Maccabi nu een spitant kwiesverslag schrijven als we de vragen en antwoorden niet meer weten? He? Alsof wij de vragen zelf gaan bijhouden; we horen ze niet eens als ze gesteld worden. Want de Hotsy is een waarlijk schijtcafé om te kwiezen.

"De Hotsy Totsy is een artiestencafé. Je kan er terecht voor een gezellig babbel, gezelschapspellen, kranten, tijdschriften, strips en poolbiljart."

Voila, ze zeggen het zelf: Het is een artiestencafé (lol), geen kwiescafé. Maccabi Dachau is niet onder de indruk van schaamtelijke pomogedichtjes aan de wc-muur of van een of andere peet die wat dissonanten speelt op een koperen fluit. Maccabi wil vragen oplossen, kennis etaleren, pintjes drinken en als het eens past een volksliedeken ten berde brengen. Maar dat is onmogelijk als er 1) geen plaats is; 2) geen geluidsinstallatie die naam waardig aanwezig is; en als 3) de kwiesmaster niet kan spreken. Een mens zou bijna smeken om een maandelijkse gastkwies.

Wat zeg je? Wat wij dan van de kwies vonden?

Kut.

Of beter: Schaamspleet, vrouwelijk geslachtsorgaan, doos, flamoes, gleuf, muis, poes, pruim, spleet, trut, vagina, vulva, schede. Ook nog: Beroerd, afgrijselijk, akelig, armzalig, bar, bedenkelijk, belabberd, besodemieterd, droevig, ellendig, erbarmelijk, flauw, hopeloos, jammerlijk, klote, kwakkelig, miserabel, moeilijk, naar, onaangenaam, rot, slap, slecht, vervelend, vervloekt. Sterker: Slecht, bar, beroerd, gebrekkig, hopeloos, inferieur, lelijk, mies, ondeugdelijk, ongunstig, onvoldoende, onvoordelig, snood, tering, treurig, verfoeilijk, verkeerd, vierkant, waardeloos, zwak.

Maar eerlijk is eerlijk, de plattegrondronde was best wel goed en de kwiesmaster-mee-zijn-wit-haar verdient onze toorn misschien niet, want het probleem is structureel en ’t is niet zijn schuld dat zijn vragen ons niet echt liggen (alhoewel: wat had Watergate weer met Vietnam te maken?). Gelukkig is er volgende week weer kwies in het Zwarte Gat. Hoera voor Ans! Dat doet me er aan denken: Vanaf volgende week zit ik in het buitenland wat een ferme aderlating voor Maccabi Dachau betekent. Want wie zal er nú de obligate sudoku oplossen?

Maccabi Vooruit! En volgend jaar een ander kwiescafé alstublieft.

Wim

Het Zwarte Gat, 10 mei

2010-05-17T08:11:00.003+02:00

Maccabi is een Cercle-seizoen aan het draaien. We zijn wel aanwezig in de hele Gent Quizt-competitie, maar op het laatste moment verkloten we het en gaan zonder prijzen naar huis. Zo ook in het Zwarte Gat afgelopen maandag.

Nochtans, zoveel competitie is er niet. We hebben Andere Wim en zijn team, Dikke Wimm en zijn team en Gunnar van de Goeie en zijn Goeie. De rest van de ploegen kennen we niet echt. En wat Maccabi niet kent, zal wel gene vette zijn. Ergo: Maccabi kent Volgende Keer Beter ook een beetje. Lol eddem?

Wat de quiz zelf betreft dan. Hoewel we min of meer voorbereid waren op het verloop van de quiz – we hadden een briefje met daarop alle namen van alle deelnemende ploegen, hetgeen ons in ronde drie serieus vooruit hielp – hadden we het toch moeilijk.

Ronde 1

Serieus. ‘Hans Vangasse’ als leidraad doorheen de eerste ronde? Ten eerste getuigt het van een Maccabi-eske narcisme, en ten tweede is het totaal misplaatst narcisme. Niemand kent u, ‘Ans. Because nobody cares. Voor de rest heeft Maccabi hier een aantal zaken laten liggen, hetgeen ons de derde plaats heeft gekost (in hindsight dan).

Ronde 2

Serieus. De naam van het lief van ‘Ans? Als we al niet geïnteresseerd zijn in hoe die mens zelf heet, wat moeten we dan aanvangen met die mens zijn partner? En zelfs nu ik de verschillende letters wéét, heb ik nog geen zin om het bijeen te puzzelen. Naar ik me herinner, een week na datum, hadden we hier wel een deftige ronde. Maar ik kan niet zeker zijn, want ik was vooral bezig met die nasty motherfucker van een Sudoku op te lossen.

Ronde 3 & 4

Toffe rondes. Hier scoorden we dan ook goed.

Uiteindelijk werden we vierdes, en we leefden nog lang en gelukkig.

Le Bal Infernal, 3 mei 2010

2010-05-07T02:49:00.000+02:00

Maccabi Dachau lijkt tegenwoordig nog het meest op het Britse parlement: half volks, half aristocratisch, maar vooral very, very hung. Oh yes. We went there.

Enfin, over naar de quiz in Le Bal Infernal. Eerst maar even "the elephant in the room" bespreken (en dan hebben we het voor één keer niet over Dikke-Wim-Van-De-Kaakslag): wat is dat de laatste tijd met die troep margi's en hun schurftige hond aan de toog van Le Bal Infernal? Het café is sowieso al te klein voor 18 ploegen van vier man (blijkbaar zelfs 19 ploegen vorige maandag), en wij van Maccabi voelen ons ietwat bedreigd in onze comfortabele rol van luidruchtige, zatte losers. Soit, passons.

Voor de zoveelste keer was ons team niet in zijn gewone samenstelling op post. Ons meest Zwijnaardse teamlid lijkt al een paar weken vastgelijmd aan het buffet van de Pizza Hut, en ook onze (al dan niet Venetiaans) blonde medequizzers gaven eveneens verstek. Onze vervangers waren een groentje (haha) of liepen een blauwtje (hihi), wat weinig goeds deed vermoeden. Los daarvan had Mac(cabi) The Knife deze keer ten minste wel een tafeltje veroverd, maar de moed zonk ons verder in de schoenen toen we onze papiertjes gingen halen en we het woord "muzieklinkronde" zagen. Eerlijk gezegd was het eigenlijk nog wel een fijne quiz, afgezien van de vele rondjes pas.

Ronde 1
Begon al niet al te best met zowaar een negatieve solo over één of andere schaamvulkaan in de Filippijnen en - u raadt het al - zowel de muziekvraag en de fauna-en-flora-vraag fout. Als één van onze lezers toevallig houdt van de natuur en van muziek, solliciteer dan gerust, want zo kan het moeilijk verder. Literatuur en Aziatische rapen waren echter geen probleem.

Ronde 2
De lettersprongronde was leuk, maar eindelings veel te simpel. We hadden alles juist en daarmee is alles gezegd.

Ronde 3
Was misschien wel onze beste ronde. Ondergetekende was zeer verbaasd dat zo weinig mensen Jake and the Fatman kenden. Zelfverklaarde pornoleek Matthias droeg "Train" en "hentai" bij, maar verkwanselde zijn gloriemoment door de nadir verkeerd te leggen. Meteen onze enige fout deze ronde.

Ronde 4
Onze fotosausronde was niet kwaad, met een hevig debat over Landaluze vs. Mayo waar ik met een terecht Führerbefehl een einde aan maakte door Landaluze neer te schrijven. Veel hilariteit over "De Getatoeëerde Mossel" en verder hadden we nog nooit gehoord van Majoli of Mosterd. Ook verkeerd gegokt jammer genoeg.

Kakronde
En dan de muzieklinkronde. Tony Parker zelfs nog geschrapt om op iets anders te gokken op basis van een verkeerd herkend liedje, en 8 op 15 of zoiets. Het begint zo triestig te worden dat we zelfs niet meer ontgoocheld zijn.

Volgende Sms, euh, Keer Beter legt dit seizoen Pro Forma zwaar het vuur aan de schenen in de ranking, wat onze kansen op een top-drie in één van de volgende quizzen nogal verzwakt. Pro Forma zal zich immers niet graag de kaas van het brood laten eten, en bepaalde leden van Volgende Keer Beter zien er uit alsof ze graag eten tout court.

Tot volgende week voor meer quizverslaghilariteit! Tenzij Niels aan de beurt is. Hoera!

R.L.E.

Jan Van Gent, 26 april

2010-04-28T23:07:00.004+02:00

Het Gentse quizcircuit, dat is een beetje gelijk de echte wereld, maar dan nog triestiger: vol margi’s, vetbollen en lelijkaards en van de overgrote meerderheid is geweten dat ze niet meteen het scherpste mes in de lade zijn. Ja, lijstjes uit het hoofd blokken en tijd genoeg hebben om de laatste indiebandjes op de voet te volgen, dat kunnen ze wel. En een quizke winnen, ja, dat ook. Maar het weze hen gegund. Want wij van Maccabi, wij lachen daar keer goed mee. Wij komen niet om te winnen want we hebben het leven al gewonnen. Wij komen niet om ons te bewijzen maar om pintjes te drinken, te brallen en achteraf een kaartje te leggen. Wij komen niet om te lachen met De Goeie, de Sad Beats, Dikke Wimm, Andere Wim, Ans, Volgende week beter en Pro Forma. Of wacht. TOCH WEL. Niet dat we de rest toffer vinden hoor; we weten gewoon niet wie ze zijn. En we willen dat gaarne zo houden.

De quiz dan maar, en die was naar goede gewoonte weer absoluut niet te pruimen. Andere Wim ving aan met de boodschap dat hij zijn zak thuis vergeten was en dat we er nu helaas niet in konden grabbelen. Ahahaha! Zijn zak! Andere Wim toch! Het verzamelde café vond het hilarisch, wij bestelden stoïcijns nog een pintje of vier en hadden we mee gelachen, het zou ons in de daaropvolgende rondes snel zijn vergaan. Bij afwezigheid van Maccabeëer Rien, die om zijn wijf ter wille te zijn even over en weer naar Italië moest (iets met een sloef en er zwaar onder liggen), beloofde het immers al gene vette te worden en tot overmaat van ramp bleken Maccabeëer Andreas en Maccabeëer Niels eveneens verstek te geven. Niet dat de afwezigheid van die kleine blonden met zijn hamsterwangetjes zo’n ramp is voor onze resultaten, maar ’t doet altijd een beetje raar als een mascotte niet op zijn vaste stekje zit, nietwaar?

Het gevreesde debacle werd bewaarheid. Samengevat in zes woorden en een komma? Drie kutslechte rondes, drie goeie rondes. Eigenlijk was het probleem niet dat we niets wisten, maar dat we teveel goeie antwoorden schrapten. Björk voor Sugar Cubes, Farce voor Burlesque et cetera et cetera. Origineel was de samengestelde fotoronde, en die lag ons wel, want we haalden zowaar een solo: ‘5 minuten politieke moed’. En ik zeg niets, maar mocht ondergetekende er niet bij zijn geweest was er van dat gloriemoment geen sprake. Ook eerste reserve Maccabeëer Roeland deed zijn duit in het zakje door Jom Kippoeroorlog uit zijn mouw te schudden. Alleen Abessinië mis, maar die link was dan ook zó bij het haar getrokken dat die keer dat Maccabeëer Matthias’ grootmoeder in september ’44 door de partizanen uit haar fermette werd gesleurd er bij verbleekt.

Maar goed, Andere Wim heeft nog een maand de tijd om de vervoeging van het werkwoord winnen in de voltooid tegenwoordige tijd in te studeren. Want dan zijn wij zeker gewonnen. Maccabi vooruit!

Wim

Hotsy Totsty - 19 april 2010

2010-04-23T14:39:00.003+02:00

Wegens aanval van extreme luiheid van uw verslaggever de quiz van maandag jongstleden in honderzeventig lettergrepen.

Te laat begonnen,
in een rokerige kroeg,
een poging tot quiz.

Katerende ploeg,
in getal gedecimeerd.
Vulkaanas vervloekt.

Achter de micro
tweetal fossielen gespot,
punk is zo passé.

Ronde twee viel mee.
Enkel Billie Joe Armstrong
's naam ontglipte ons

Van een pinata
tot de body mass index,
de derde ronde.

Van alle leden,
was slechts de drummer ontglipt.
Toch de link ontdekt.

Weeral vurte punk.
Veel groepen ons onbekend,
door Walter genekt.

Verstomde blikken
bij horen van paardenras,
afgang was compleet.

Links te snel ontward,
al was het vree vergezocht.
Tja, goed geprobeerd?

Traag tikte de tijd,
we moesten wel besluiten
dat de quiz suckte.

M.

Zwarte Gat 12/04

2010-04-15T22:17:00.000+02:00

We noteren maandag 12 april.

Rond 20u15 zitten twee brave heren in een lelijk kruipkot in Gent te wachten op een 'eerlijke quiz van zotte 'ans. Ze worden benaderd door een malafide, niet nader te noemen quizmaster die hen met een geniepige list probeert weg te halen van hun eerlijk vergaarde tafel. Uiteraard laten de pientere heren zich niet vangen. De man in kwestie mompelt kutquiz en wandelt weg.
Het zal u misschien verbazen, maar we waren helemaal niet kwaad omwille van dit sluwe plan. We zijn al lang blij dat we überhaupt nog mogen meedoen. Het gaat volgens ene B. Barnard immers niet zo goed met de vrije meningsuiting. Naar het schijnt werd een massaal bijgewoonde lezing van deze eminente voorvechter van de democratie met een enorm vertoon van geweld door een legioen moslims verhinderd.
Wel beste lezers, dan zijn wij, Maccabi Dachau, nog tevreden dat onze dissidente opinies slechts met blikken van verachting en bedrog worden aanschouwd. Het blijft uiteraard mogelijk dat we ons in de toekomst toch zullen moeten voorzien van de 'muscle' van F. Dewinter. Niet uit provocatie hoor, puur voor bescherming. Just in case...

Naar de quiz zelf nu. Het was inmiddels heel wat weken geleden, maar de basisploeg was nog een keer present. De grootste bijdrage van de avond kwam ongetwijfeld van Andreas. Uiteraard niet omdat hij veel wist. En al zeker niet omdat hij enige 'looks' bijbracht aan het collectief. Neen, hij wist vijf zitplaatsen te bemachtigen. En luie dezen als Maccabi Dachau denken nu eenmaal beter als ze zitten. Check.

Ronde één baarde een muis. We behaalden acht op tien. We misten Ourthe en In De Gloria. Dat eerste viel nog te vergeven, maar de tweede misser was vrij schrijnend. Vooral omdat de naam Lucas Van Den Eynde wel degelijk was gevallen. Een paar ploegen scoorden beter. We konden achtervolgen.

Ronde twee moest ons beter liggen. We hebben immers een Kandidaat in de Filosofie in ons team zitten. Hij gelijkt qua omvang bovendien op Herr Herman. Voor de vragen kwamen, dachten we alle denkers herkend te hebben. Locke bleek echter Hume te zijn en we hadden Marx niet bij het muziekfragment gezet. 13,5/15. Zuur.

De derde ronde betekende het einde voor onze kras-aspiraties. Een schamele drie op acht. Teveel missers om op te noemen. Bovendien vond Wim het nodig de barman bijna te molesteren. Gelukkig bleven onze pintjes overeind. We slaakten een zucht van opluchting.

De vierde ronde zorgde voor heel wat wenkbrauwgefrons bij Rien. Het spelconcept bleek toch wat moeilijk voor hem. Gelukkig hadden zijn ploeggenoten iets meer ervaring met spelprogramma's. We deduceerden uiteindelijk drie antwoorden uit de letters en wisten er zelf zes. We puzzelden voor de interimpresident van Polen Slawomir Borokovski, maar het mocht niet baten. Elf op dertien was het resultaat.

We hadden nog steeds zicht op de overwinning en de top drie, maar dan moest de laatste ronde foutloos zijn. Bij de vierde vraag werd het reeds duidelijk dat we onze 'roste klutters' konden opbergen. Door een keeskop dan nog wel. Bovendien dacht Matthias het Aldi-bladje te kennen. De mopjes floreerden reeds de tafel, maar uiteindelijk was het antwoord fout. De andere antwoorden kwamen wel correct op ons blaadje, maar het kalf was reeds verdronken. Een vierde plaats werd het eindverdict.

Enkele uren later werd bovendien duidelijk dat je niet mooi moet zijn om geluk te hebben. Het lelijke en minder slimme deel van het team versloeg de kaartprofessionals in een spelletje manillen. Gelukkig bracht Julien troost.

Allahoe akbar!

N.

Bal Infernal - 5 april

2010-04-10T19:00:00.001+02:00

Ge kent ons wel hé, wij quizzen wel nen keer graag. Een pintje drinken, een vraagje oplossen, nen keer "Weekendcircuit!" roepen en we zijn gelukkig. Maar wel graag zittend. En dan helpt het niet als er in de onpraktisch ingedeelde Bal Infernal opeens 5 man per ploeg mag meedoen, en al zeker niet als de toog volhangt met margi's die tot overmaat van ramp niet ingeschreven bleken te zijn als De Goeie. En al zéker niet als de temperatuur gemiddeld 27 graden bedraagt, de elektriciteit uitvalt en het vat af is. Fluisterde daar iemand "Kutquiz"?

Ronde 1
Afijn, geplet tussen een muur, de Sad Beats en de dreigende mogelijkheid dat één van de toogmargi's opeens een mes zou trekken, vatte Maccabi4Belgium de eerste ronde aan met vier, aangezien ons sympathiekste en tonvormigste teamlid pas na anderhalf uur kwam opdagen. Iets triviaals met een trap, een grootmoeder en een plastieken heup was zijn excuus - een mens moet wat overhebben voor zijn zondagse pree! Ook in de eerste ronde werd er al iets gebroken, namelijk onze fragiele hoop op de overwinning. Heather Locklear is iets te oud om onze natte dromen te kunnen hebben opgefleurd, laat staan dat we ooit op black tie evenementen binnenmogen of een muziekvraag juist kunnen beantwoorden. Een schamele 5/10 was ons deel.

Ronde 2
Nog enigszins shellshocked was de vampierenronde al evenmin een triomftocht, met simpele antwoorden als "Christopher Lee" en "cross" die ons petje te boven gingen. Vreemd genoeg hadden we de muziekvraag dan weer wel juist.

Ronde 3
In a simpler time was Maccabeeër Roeland ooit nog fan van Utah Jazz, zij het dan voornamelijk omdat de Chicago Bulls-truitjes net uitverkocht waren bij Sporthandel Maenhout in Zulte. Hij leverde Karl Malone aan en we bogen het hoofd in een stille hulde. Daarentegen zetten we echter meteen een defaitistisch streepje bij elke vraag die over insecten, knaagdieren of andere houtsnipachtigen gaat. Voor ons is "avondrood" dan ook geen vlinder, maar gewoon het sein dat het tijd is om pintjes te gaan drinken. Een ronde om snel te vergeten.

Ronde 4
Ronde 4 bracht zowel fond memories (Lamptey, Fien Sabbe, De Koning Drinkt) als hedendaagse perversies (Geely, Chatroulette) en we hadden de muziekvraag fout. Sommige dingen veranderen nooit.

Fotoronde
Our time to shine, zeker toen we op de valreep nog klupzot Pol Jonckheere herkenden aan zijn blauw-zwarte plastron. Onze enige grote onderscheiding van de quiz haalden we op deze ronde.

Ronde 5
De laatste ronde was al lang een maat voor niets, maar ook hier deden we het niet slecht, zelfs Christoff ontsnapte niet aan ons kennersoor. Over het geheel gezien kakslecht gequizd, grappig genoeg deden zowel Pro Forma als de Kaakslag het nog slechter, waardoor we nu ook niet bepaald huilend in slaap hoefden te vallen. Volgende Week Beter bleek te hebben gewonnen, maar ten tijde van die bekendmaking zaten we al in Den Turk van een fris hommelbiertje te nippen bij een partijtje manillen. En zo werd het toch nog een fijne avond.

Volgende quiz in het Zwarte Gat, en aangezien dat de voorbije jaren de enige quiz lijkt die we nog kunnen winnen, steken we nu alvast een rost muntje in onze brieventas om nog maar eens 3,75 euro aan lotjes te krabben. Hoera!

R.L.E.

Jan van Gent, 29 maart

2010-03-31T11:27:00.000+02:00

Het begon al meteen goed, gisteren. Yours truly kwam als eerste aan voor een gezellige avond quizzen in de Jan van Gent, en zag dat er alweer geen tafeltje vrij was. "Kutcafé", mompelde hij, en merkte dat die mompel misschien toch luider was dan hij zelf initieel had ingeschat. De barman bleek iets gehoord te hebben, dus verzekerde uw dienaar hem ervan dat hij "kutdiarree" had gezegd, en – welbespraakt als hij is - gebruikte het zelfs in een zin: "Amai, mijn lief had daarnet serieus last van kutdiarree." Ondergetekende redde de sfeer in het café, en de eer van zijn teerbeminde… die was toch al langer besmeurd. Ah ja, met kutdiarree. Giechel.

Daarna kwam ramp twee. Maccabi kwam in een light variant naar de quiz. Twee originele leden, drie nieuwe rekruten. Wat we wonnen aan looks, moesten we noodgedwongen inleveren aan kennis. Looks & brains, het is weinigen gegeven. Kijk maar naar dikke Wimm & zijn kornuiten, Pro Forma, etc. Soit, en we hadden een vrouw mee. Vrouwen in een quizteam, het is een beetje als joden tijdens een Hitlerjugend-bijeenkomst: not welcome, not wanted. Maar we zaten er nu mee.

Dan greep ramp drie naar de micro. En bracht die naar haar mond. Giechel. Ze zoog - proest - wat lucht naar binnen, en dan kwam - mihi - een woordenstroom naar buiten als was het sperma. Sperma, haha! Nu, de arme vrouw kon er zelf niet aan doen, dus we gaan er niet over memmen. Lol. Waar halen ze het? Borsten, vagina, foef, piemel, piet, anus. U ziet, welbespraakt.

De quiz zelf dan. Entertainend genoeg, al was het maar om de algehele afgang van Maccabi Light. Eerste ronde zes, dan vijf, dan twee, en het ging almaar verder bergaf. Zoals beloofd: Maccabi kwam, lalde en ging af als een gieter.

Dé vondst van de avond was evenwel “Limp Biscuit”. Geniale naam, voor een even geniaal concept.

- “Ey gasten, ik heb een vree goe idee”
- “Ola, vertel keer!”
- “Wat als we nu eens het aangename aan het nuttige koppelen. We halen allemaal ons pieten boven, spuiten op ne krop sla, en tons eten we dat op.”
- “Maar allez joegne, sla mee sperma, da gaat toch nie lekker zijn. Peis nie dat da gaat werken.”
- “Ok ok, dan spuiten we op ne sandwich, of op een schel brood of zo.”
- “Veel beter, maar gaat iedereen daar tons mee gegeten hebben? Tis wa weinig he, voor nen hoop.”
- “Hmm, daar hebt ge een punt. En het alternatief is dat iedereen op zijnen eigen boterham klaarkomt. Dat is zo wijs niet. Weette wa, als de laatste nu keer de prijs krijgt? Wa peisde?”
- “Vree goe!”

Overigens, om alle roddels vroegtijdig de kop in te drukken: Maccabi heeft het woord ‘kutquiz’ niet gebruikt, Andere Wim die-vanalles-insinueert. Wij zouden dat eloquenter verwoorden, in de vorm van een vlammende blogtekst. Because we are internet heroes, not irl heroes. W0rd.

Uw,

A.

Zwarte Gat, 22 maart

2010-03-24T12:05:00.001+01:00

Quizzen in het Zwarte Gat is als masturberen voor je computerscherm: veel opkuiswerk en achteraf voelt een mens zich ongelukkig. Maar laat ons beginnen bij het begin! Maccabi knoopt wederom aan met de mooie traditie van het schrijven van – en ik citeer – “spitante quizverslagen” die helaas hopeloos te laat en af en toe helemaal niet zullen verschijnen. Want vreest niet: ook al tellen we nog steeds twee studenten met veel te veel vrije tijd in onze rangen (die blonde dikkerd met zijn raar haar en vree groot hoofd, en dien andere blonden), onze luiheid is nog steeds legendarisch. Anyway, twee jaar afwezigheid op het net en wat is er intussen gebeurd in het Gentse quizcircuit? Groot nieuws: de hegemonie van dikke Wimm en zijn kaakslag is voorgoed gebroken en hun plaats aan de top werd vlotjes ingenomen door het combo homofoben-pro forma. Hun nerdgehalte ligt dan wel wat lager, visueel is het niet meteen een verbetering. Voor de rest heeft Volgende Week Beter nog maar eens versterking in de breedte gekregen (ahahaha), scheiden de Goeie zonder Gunnar minder irritante geurtjes af, wordt Helihaven Nee! nog steeds door iedereen genegeerd en betraden een aantal nieuwe ploegen de arena, waarvan de Sad Beats met voorsprong de meest overbodige blijken te zijn.

Deze quiz was aangekondigd als de Zwarte Gat in uw Cultuurquiz, een tussendoortje dus, en quizmaster Ans kennende beloofde dat geen eitje te worden. Bij aanvang haalden we dan ook diep adem en bliezen onze H aan. Tevergeefs.

De eerste ronde begon al meteen onder een slecht gesternte. Een componist (Reich) en een meubelontwerper (Stam) waar nog nooit iemand van had gehoord, Maccabeeër Rien (bijgenaamd De Tiran) die per se Moby Dick moest invullen terwijl Maccabeeër Matthias nochtans beleefd op het bestaan van The Old Man and the Sea had gewezen en The Pogues die wij aanzagen voor The Chieftains; 't was toen al om zeep en de kelk werd in de volgende ronde alleen maar verder geledigd: Mary Quant, Soundgarden, Cie De Koe, Biedermeier én Corneille mis. Donovan, Time is a book, Tosca, Rilke, Woven Hand mis. Enzovoorts enzoverder. Onze enige troost waren de frietjes met viagra en dikke tettensaus die Maccabeeër Niels in de Papegaai ging halen, tevens zijn enige bijdrage aan het welslagen van de avond. Enfin, onze tussenrondes waren wel nog cava maar veel meer valt daar niet over te vertellen.

Volgende week een potje quizzen in de Jan van Gent alwaar wij met de regelmaat van de klok sucken. Speciaal voor kwiesmaster Andere Wim zullen we echter een efforke doen: nog meer gebral en nog slechtere resultaten dan normaal. Vijf pintjes alstublieft!

Wim

PS Bij deze wenst het voltallige Maccabicollectief zich te excuseren bij Dikke Wimm van de kaakslag die niet meer zo dik als vroeger blijkt te zijn. Oprecht sorry, dikke Wimm.

Hoera!

2010-03-22T10:14:00.000+01:00

Hallo, met Wimm van de Kaakslag.

-'Ha die dikke Wimm. Maccabi Dachau hier. Heb je 't al gehoord?'

Laat mij met rust, eikels.

-'Neen, serieus, heb je 't al gehoord?'

Zucht. Wat dan?

-'Wij hebben onze blog terug opgestart!'

-'Wimm?'

'Ben je aan het huilen, Wimm?'

(snikt) Is het nog niet erg genoeg misschien dat we er niet eens meer in slagen een kwieske te winnen op maandagavond, dat we nu ook nog eens wekelijks beledigd en beschimpt moeten worden op jullie veelgelezen en veelgeprezen blog?

-'You bet.'

Godverdomme.

-'Rustig Wimm.'

(tiert) Geboefte! Criminelen! Klootzakken!

-'Tot maandag, Wimm.'

(met overslaande stem) En jullie zijn zelf dik!

Maccabi is terug. Hoera!

Staking

2008-11-18T13:39:00.000+01:00

De Maccabi-blog gaat in staking tot de Kaakslag zijn biezen pakt naar het weekendcircuit. Uit protest zullen we vanaf nu ook schabouwelijke resultaten neerzetten op elke quiz.

Geen dank!

M.D.

Gastquiz Maccabi Dachau, 27 oktober

2008-10-28T19:42:00.000+01:00

Beste quizvrienden,

Jullie dachten allicht dat het nog wel enige tijd zou duren vooraleer het verslag online ging komen. Die kans zat er ook duidelijk in, maar gelukkig werd het werk overgelaten aan die blonde jongen die nogal schichtig uit zijn ogen kijkt. Op straffe van waterboarding moest die immers zo snel als mogelijk het verslag klaarkrijgen...

Gisteravond was het dan weer zover, de 2e gastquiz van Maccabi Dachau. Uiteraard keken jullie al weken uit naar dit gebeuren en buiten één propje dat die zatte eikels van De Goeie gooiden, bleef alles rustig. Het zou uiteindelijk een redelijk moeilijke quiz blijken, aangezien de winnaar 39 op 65 scoorde. Ik heb zelf de uitslag niet, dus ik hoop dat Wim die op de één of andere manier nog kan oprakelen, zodat dat ook in orde is.

Bij het schrijven van het verslag bleek overigens dat alle papiertjes veilig aangekomen waren op ondergetekende zijn kot. Een memorabel feit gezien het verdere verloop van de avond/nacht na de quiz. Al jullie antwoorden hebben de wilde danspogingen en de goedkope pintjes in het Hof van Beroep overleefd!

De uiteindelijke afrekening was alsvolgt:
3 rondjes pas (Miet Smet, Plat Préféré en Wella)
1 solo voor de jury (Met belgerinkel naar de winkel)
4 solo's
4 duo's
4 trio's
3 negatieve trio's
1 negatief duo
3 negatieve solo's

Schiftingsvraag
Luc van Lierde op Iron Man:

Juiste antwoord: 8u 4m 8s--> dichtste: Freddy Veir: 8u 4m 36s
--> verste: Pro Forma: 14u 17m 3s

Ronde 1
Topscore: Freddy Veir + Volgende keer beter + VSS 1 = 7
Downscore: Nella = 2

Mandel (14)
Ijsheiligen (18): negatieve solo Nella
De Graeve (6)
Van Rossom (13)
Jojo (2): duo Dyslexie + VSS 1
Petner (4)
Orloff (18): negatieve solo Nella
Sirius of Zon (16): negatief trio Transport Gommeren + Of nee een dier + Heheeheheuhehie
Händel (9)
X (0)

Internetlegendes
Topscore: Heheeheheuhehie = 5!!!
Downscore: Porno + Mozzer = 0

All your base are belong to us (8)
O Rly (2): duo Heheeheheuhehie + Nella
Spaghetti Monster (7)
Star Wars Kid (12)
Lolcats (5)

Ronde 2
Topscore: Pro Forma + Kaakslag + Helihaven Nee + De Goeie + Transport Gommeren = 7
Downscore: Nella + VSS 2 = 1

Hohenzollern (10)
Messina (11)
Righteous Kill (3): trio Helihaven Nee + Volgende keer beter + VSS 1
Van Alphen (12)
Onze Oom (5)
Paulson (13)
Plat Préféré (19): rondje pas
Higgs-Boson (11)
Chumbawamba (2): duo De Goeie + Transport Gommeren
X (4)

Logoronde
Topscore: Of nee een dier = 8
Downscore: Helihaven Nee + VVVV = 3

Netlog (4)
Boston Celtics (15)
Wella (19): Rondje pas
Obama (5)
Berlijn (7)
Antigifcentrum (7)
OPEC (6)
Queen (8)
BNP Paribas (15)
Met belgerinkel naar de winkel (0) : Solo voor de jury

Ronde 3
Topscore: Kaakslag = 8
Downscore: Geletterden = 1

Daladier (1): solo Kaakslag!!!
Mountain State (13)
How green was my valley (3): trio VVS 1 + Heheeheheuhehie + Mozzer
Vandenbergh (10)
Bergson (2): duo VSS 1 + De Goeie
Dalit (1): solo Dyslexie met Saka!!!
Monstrans (16): negatief trio Geletterden + Nella + Helihaven Nee
Daltonisme (18): negatieve solo Nella
Franki Valli & Four Seasons (3): trio Kaakslag + Mozzer + Pro Forma
X (11)

Fotoronde
Topscore: Dyslexie + Heheeheheuhehie + VVVV = 7
Downscore: Nella = 2

Strauss-Kahn (3): trio Kaakslag + VSS 1 + Transport Gommeren
Cat Stevens (4)
Narwal (16): negatief trio VSS 2 + Nella + Freddy Veir
Robert Downey Jr. (9)
Djibouti (15)
Roth (6)
Leye (15)
Ernst (1): solo Heheeheheuhehie!!!
Hoover (8)
Smet (19): rondje pas

Ronde 4
Topscore: Helihaven Nee + Porno = 8
Downscore: Geletterden = 1

Samhain (4)
Tivoli (17): negatief duo Geletterden en VSS 2
Del Toro (12)
Laver (5)
Borgerhoff & Lamberigts (5)
Clerfayt (10)
Rich Uncle Pennybags (1): solo Vrolijke Vrienden!!!
Mandelbrot (11)
Beatles (8)
X (19)

We kunnen u uiteraard het beste lolletje van de quiz niet onthouden. Bij de vraag over de kastelozen schreef Mozzer als antwoord: De Goeie. We moesten er hartelijk om lachen, maar jammer genoeg konden we het niet belonen met een punt.

We hopen bovendien dat u het, ondanks de schijnbare moeilijkheidsgraad toch een beetje plezant vond. En indien niet mag u gerust weten dat we jullie geld goed gespendeerd hebben!

Hoogachtend,
Niels

PS: Na de quiz ontstond er consternatie toen bleek dat de Kaakslag gratis pintjes kon drinken toen zij de gastquiz deden en wij nu maar onze pintjes betalen, triestig!

Zwarte Gat, 20 oktober

2008-10-27T13:34:00.002+01:00

Heeft u het gemerkt, die maandagavond in het Zwarte Gat? Hoezo, u heeft niets gemerkt? Maccabi Dachau is immers die avond aan een offensief der charme begonnen, en heeft een hele quiz niets gezegd waaraan U of enig andere groep aanstoot kon nemen. Ja, U leest het goed: “Maccabi has gone Mainstrea”. Omdat dat beter rijmt dan Mainstream uiteraard, niet omdat we het niet kunnen schrijven.

En Mainstream betekent dat we niet meer om de haverklap ‘Weekendcircuit’ beginnen zingen. Neen, dat doen we niet meer. Ook niet wanneer Een Kakslag voor de Natie nogmaals de quiz heeft gewonnen. We denken het misschien – een vos en zijn streken – maar we zeggen het niet meer. Of correctie, we roepen het niet meer. Maccabi houdt zijn decibels beperkt. En dat allemaal omdat we willen toetreden tot de grote groep van inhoudsloze quizgroepen zoals daar zijn ‘Vet Smaakt Slecht’ (wie zijn die mensen? Kan U daar een gezicht op plakken?), ‘Volgende Keer Beter’ (wie? WIE?) of ‘Heheeheheuhehie’ (willen we die mensen eigenlijk leren kennen?). Weet U waarom we zoals hen willen zijn? Omdat niemand hen haat. Niemand spreekt er kwaad over, behalve die eikels van Maccabi Dachau. Pretentieuze klootzakjes dat het zijn.

Nu. Ons Middelmatigheidsmanifest terzijde, willen we het ook over de énige (in de zin van leuk en entertainend dan) quiz van gastheer Hik/Ans hebben. Ronde 1 begon al goed. We hadden nagenoeg alles juist, en Bert niet bleek vaak ‘een trein achter’ te zitten. Ronde 2 was meer van dat. Evenwel werd die ronde opgeschrikt door een vreselijk incident. Uw verslaggever werd immers ondergespeekt (!) toen hij een imitatie van het Badger-lied ten berde bracht. Ondergespeekt! Maar dat werd met de mantel der liefde bedekt. Omdat we graag bedekken met mantels der liefde.

Blabla rest van de rondes. Zie verslag van Hik. Die mens kan dat goed, zo verslagen maken. He’s cool like that.

Einduitslag: tweedes, allemaal omdat Kakslag voor de Natie een wansmakelijk slechte tussenronde afgaf, maar toch nog een half puntje voor kon blijven. Eventjes waren we toch virtueel leider. En dat was goed.

Liefs,

Andreas

Stereoquiz 13 oktober

2008-10-20T17:49:00.000+02:00

Dienstmededling: door ongekende luiheid van de verslaggever is dit relaas hopeloos te laat en hopeloos onlollig.

Inleidende beschouwing

Dat het niet fair is, dat is het. En dat we het grondig beu zijn, altijd vierdes worden. We zijn zonder meer knapper, slimmer en welbespraakter dan al dat ander quizvolk en toch stranden we telkens weer op een plaats waar zelfs Poulidor en Ullrich hun neus voor zouden ophalen.

En dat we het zonder meer verdienden te winnen bewezen we al meteen door de openingsvraag als enigen juist te beantwoorden. Misschien de volgende keer een wat moeilijkere schiftingsvraag, andere Wim? Het moet spannend blijven.

Ronde 1

Hoeveel West-Vlamingen zijn er nodig om een simpele quizvraag over hun eigen dialect goed te beantwoorden? Meer dan drie bleek, want bij de twee vraag gingen we al meteen de mist in. En ook over de F16 bleken we niet genoeg te weten om punten te pakken. U ziet, wij Maccabeeërs groeiden op in de betere milieus waar men de taal van het gemene volk niet sprak en waar men al zeker geen ordinaire kwartetten vol gevechtstuig kreeg van de Sint.

Geen slechte ronde, maar met een schamele 7/10 hadden we toch weinig om ons te verheugen. En het zou er niet beter op worden.

Ronde 2

Iedere quiz is er een ronde waarop het huilen ons nader staat dan het lachen; en we de harde keuze moeten maken tussen het vroegtijdig wegvluchten of de vernedering te verdrinken. Ronde 2 was ditmaal ons zwarte beest en de keuze voor pintjes bracht weinig soelaas. Ondanks alle treurnis haalden we weer een respectabele 7/10, maar het rateren van de al te makkelijke vragen kwam hard aan. Als een mens afstapt van "Nepal" om het te vervangen door het volledig foutieve "Kosovo" enkel en alleen omdat "die naam een beetje slavisch klinkt", dan is het schaamrood niet ver weg. Nog een geluk dat onze medequizzers niet veel snuggerder zijn en we ook na deze blamage nog uitzicht hadden op een top drie.

Ronde 3

Het begon goed met het correcte antwoord "Piranesi" -- Maccabi Dachau-kapo Rien herinnerde zich nog weinig van de openingsnocturne, maar kon wel melden dat de champagne best te pruimen viel -- en het werd enkel beter met een paar mooie staaltjes quizkennis als "Hayseed Dixie" en "Nagorno Karabach". De perfectie ontglipte ons echter door het niet volgen van uw verslaggevers "Banderas" en de teleurstellende muziekkennis van Maccabi Wim.

Ronde 4

Tijdens de vierde rond zat uw verslaggever grotendeels wezenloos naar de einder de staren. De pintjes hadden hun tol nagalaten op zijn frêle gestel. Enkel bij de filmmuziekvraag leefde hij wat op -- musicals en seksuele ambiguïteit zijn bijzonder 'in' dit seizoen -- maar voor de rest deemsterde zijn ster wat. En de geest van zijn ploeggenoten leek hetzelfde lot beschoren. We haalden een schamele zes.

Bladrondes

De fotoronde viel best mee, mannnen van de wereld die we zijn. De ministerronde echter, het moet gezegd, deed vermoeden dat er lustig gesmst werd. Bizar genoeg scoorde Volgende Keer Beter desondanks nog slechter dan ons. Het kon echter geen soelaas brengen, een vierde plaats was ons deel.

Bal Infernal 6 oktober 2008

2008-10-11T02:53:00.000+02:00

Hoera! Juicht allen en danst den horlepiep, want het nieuwe quizseizoen is weer van start gegaan. En dit wordt het seizoen van Maccabi Dachau. Althans, dat hadden we vooraf afgesproken. Maar Le Bal Infernal lijkt ook dit jaar niet onze favoriete kroeg te worden, en dat is allemaal de schuld van ons eigen gelukkige leven.

Maar laat ons vooral niet op de zaken vooruit lopen en beginnen bij het begin. De eerste rond begon onder een goed gesternte. Maccabeeër Rien mocht niet drinken wegens klierkoorts en beloofde bijgevolg de ganse quiz alert te blijven. Project Runway, Gustave Courbet, Rapier en Lavoisier? Een kolfje naar onze hand. Mongolië, The Jazz Singer and Kumquat waren dat minder. Zeven op tien, en we vreesden meteen voor het ergste. Zeker omdat we tijdens de tweede ronde doorhadden dat er een link verborgen zat tussen de antwoorden, maar we niet doorhadden wélke link. Zes op tien, en stemmen gingen op om de quiz vroegtijdig te verlaten.

Gelukkig sprak Andreas, die het studentenleven onlangs heeft ingeruild voor het leven van een burgermannetje, ons vermanend toe. Een Maccabeeër geeft niet op! Toch niet voor onze drankpot op is.

Enfin, grote consternatie na de eerste puntenafroeping, want wat bleek? De andere ploegen suckten nóg harder dan Maccabi Dachau. Blakend van vertrouwen en smalend lachend met die triestigaards van De Goeie bestelden we nog een rondje, en gingen er voor zitten. En ziet! Na de volgende rondes (waaronder een fototipronde en een vree moeilijke fotoronde) bleken we zowaar aan de leiding te staan. De eerste quiz van het nieuwe seizoen, en Maccabi was op twee rondes van de hoofdvogel? Dan maar een nieuw rondje laten aanrukken om de zenuwen onder controle te houden, want de volgende ronde diende zich aan: de gevreesde muziekrondes.

Kijk, wij Maccabeeërs, wij zijn mensen van de wereld. Brede kijk op de dingen, tolerant, progressief, ruime muzieksmaak. Maar we hebben een leven. En wie leeft heeft geen tijd om allerlei obscure lijstjes, groepen en genres uit het hoofd te leren om er dan op een quiz mee uit te pakken. De leden van andere quizgroepen hebben duidelijk geen leven. Meer wens ik daar niet over te zeggen. Nog voor de laatste rond een aanvang moest nemen was de stemming in het Maccabikamp helemaal omgeslagen. Treurnis, diepe treurnis. Betraande gezichten. En dure eden om wraak te nemen.

Onze vijfde plaats zal niet ongestraft blijven, lieve quizvrienden. Daar kunnen jullie van op aan.

Uw,

Wim

Stereoquiz 9 juni

2008-06-15T00:32:00.000+02:00

De allerlaatste gewone quiz in de Stereo met bijzonder weinig deelnemers en een derde stek die na het debacle van de week ervoor terug uit handen werd gegeven aan Pro Forma? Een ideale setting voor een stevig potje quizzen met een duidelijke ambitie: top drie. Met minder waren we niet tevreden. En dat bleek, want na afloop waren we niet tevreden. Niet tevreden met de uitslag van het voetbal, niet tevreden met de quizmaster, niet tevreden met onze gastquizzers en al helemaal niet tevreden met de vragen. En tot overmaat van ramp, lieve vrienden, schijnt Maccabeeër Matthias niet tevreden te zijn met zijn leven. Maar dàt heeft u niet van mij.

Ronde 1

Het bleek niet onze beste dag om te gokken, en de eerste ronde was daar meteen een prachtige illustratie van: Colombia of Bolivië? Spork of kunstgebit? Jep, tweemaal een foute gok. Gelukkig maakten we dit nog enigszins goed met de Minuskel en Johan De Mol (zowaar een duo). Zes op tien. Voor de zoveelste keer waren we gejost. Dan maar pintjes gedronken, natuurlijk ook niet mis.

Ronde 2

Een ronde die op onverklaarbare wijze uit mijn geheugen is verdwenen. Misschien heeft het feit dat we de volle vier punten scoorden daar wel iets mee te maken. Maar alla, extra punten hadden wel gemogen voor de fijne vondst van Maccabeeër Rien: Air Whores One.

Tussenronde

De fotoronde was van een normaal niveau, net zoals onze score. In de bladronde werd het perfect juiste antwoord Frankrijk echter niet gevalideerd. Maar eerlijk is eerlijk, ook in deze ronde suckten we.

Ronde 3 & 4

Tijd om alles uit de kast te halen. Dit moest en zou Maccabi Dachau's Zotte Ronde worden. Helaas beslisten de vragen, het alcoholgehalte van het Maccabicollectief en het schromelijk tekortschieten van Gastmaccabeeër Bregt er enigszins anders over. Chris Evert-Lloyd, Koninging Maudland, Gabriel Fahrenheit, De lift en Mehmet Ali Agça fout, met een schamele vijf op tien als resultaat. Vreemd genoeg leverde Project Monovolume ons dan weer een duo op. Enfin, niet dat het ons op dat moment nog vree veel kon schelen. Ronde vier wordt besproken in dezelfde paragraaf omdat ik er geen bal meer van weet. Behalve het feit dat quizmaster wobble even een glimp van zijn ware gelaat liet zien toen hij honend een niet eens zo onlogische gok van Maccabi Dachau begon voor te lezen. En plein publique! Het lef! We weten uw huis wonen, vrind.

Gelukkig voor ons viel de schade al bij al nog mee, aangezien ook Pro Forma buiten de prijzen viel. En bizar genoeg wonnen onze goeie vrienden van De Goeie de quiz. Een traantje van ontroering wegpinkend verlieten we dan ook zo snel mogelijk het café. Enfin, maandag is het de grote eindquiz en meteen ook onze laatste kans om die triestigaards van pro forma uit de top drie te spelen. Wij rekenen op uw steun!

W.V.L.

Post Scriptum: Ondergetekende wenst zich te excuseren voor en te distantiëren van het schabouwelijke verslag van vorige week. Grammaticale fouten maken, dat bedekken we nog met de mantel der liefde. Maar zo pijnlijk ongrappig zijn, dàt is onvergeeflijk.

Bal Infernal 2 juni

2008-06-06T18:45:00.000+02:00

“Een revolutie in Gent Quizt Land!” Dit zou deze week op de voorpagina van elke krant gedrukt zijn die zich interesseerde in ons ‘quizclubje’. En waarom, waarde lezer? Omdat hét geschiedde, wat menig pseudo-wetenschapper reeds weken aankondigde. Sinds op 14 maart 2008 ook Maccabi Dachau quizverslagen ging schrijven, kwamen de positieve reacties waarlijk binnenstromen. Zelfs die marginalen van De Goeie lezen onze blog. (Wiens pc ze daarvoor hebben moeten stelen, is ons onbekend. Maar dat trekken wij ons uiteraard niet aan.) En deze week was het dan zo ver. De Laatste Woorden moesten eindelijk hun meerdere herkennen in het literaire genie van de Maccabeeërs. Wie zou daar immers niet moedeloos van worden? Bijna hebben deze primaten in de linguïstiek hun plaats in de galerij van de groten van onze taal bereikt. Bijna zeg ik wel, we hebben immers nog geen zaalvoetbalploeg die de Woody’s noemt. Ook al omdat we dik zijn en niet kunnen voetballen, maar dat u, waarde observant, waarschijnlijk al opgemerkt. Edoch past hier een krachtige leuze, die wij, ikzelf en mijn quizmakkers, aan jullie zouden willen meegeven, bij monde van de geniale Johnny Drama: “Victory!”

Maandag 2 juni, Bal Infernal, Vrijdagsmarkt. 4 jonge intellectuelen, in de fleur van hun leven, op zoek naar eeuwige quizroem. Maccabeeër Rien verklaarde zelfs dat hij al weken gelukkig was. Altruïstisch als altijd, wenste Maccabeeër Andreas hem dan ook een klein rampje toe. Jammer genoeg zou het reeds gedurende deze quiz plaatsvinden. Maar alles op zijn tijd.

Ronde 1

Gaucho en Anne Bancroft rateerden we. Ach cowboys, het is altijd al aan ons voorbij gegaan. Zeker na wat die janetten van Brokeback Mountain in dat tentje hebben uitgespookt. Anyway, een 8 op 10 leek ons niet slecht, tot we uiteraard de score hoorde. De besten scoorden 10 op 10 en Maccabeeër Rien nam al snel de woorden ‘gejost’ in de mond. En wat zou hij toch gelijk krijgen…

Ronde 2

We hadden na wat gepalaver wel door dat het om grootheden draaide, maar Tampere, Villa Volta en ook Henry I kregen we niet op ons bladje. Een magere 7. Wij willen u overigens niet het weetje van de avond onthouden, uiteraard uit de mond van Maccabeeër Andreas: Wat is schaamhaar in het Zweeds? Löllewölle! Het is maar dat u het weet.

Ronde 3

De pretparkronde lag ons ietwat beter. Enkel de laatste twee antwoorden moesten we schuldig blijven. Theofiel kenden we, maar zijn achternaam was ons onbekend. En voor Tyfoon hadden we Tornado gezet. Dat leek ons ook wel een pretparkattractie.

Ronde 4

Wat Rien al voorspelde in Ronde 1 kwam hier uit. Het werd een 6 en de quiz was bij deze voorbij. Darling, Look Zonder Look, Glory en Café Kowala, al deze antwoorden wisten we niet. Te gemakkelijk? My ass.

Fotoronde

Miranda July hadden we verkeerd, Corrie Tefsen leverde ons zelfs een negatief duo op en tot overmaat van ramp herkenden we voor de 5e week op rij het wijf met de dikste tetjes niet. Voor 4 jonge adonissen op hun hormonaal culminatiepunt is het toch vrij verontrustend. Met de snacks in de Gouden Saté zouden we allicht minder moeite hebben.

Muziekronde

Ach, voor de trouwe lezer van onze blog mag dit zeker niet als een verrassing komen, maar we scoorden het slechtst op de muziekronde. Een schaamtelijke 4 en dus alles behalve een dikke zaak. Het is onbegonnen werk om op te sommen wat we allemaal fout hadden. Gelukkig wist Rien ons te verrijken met zijn muzikale smaak: Juanes. Jaja, de tetjes niet herkennen en dan wel Juanes. Het begint er alsmaar somberder uit te zien.

Ronde 5

Toen de quiz al voorbij was, scoorden we onze beste ronde. Een 8 op 10, niemand deed beter. Senegal en Mali (we hadden Mali en Niger) en Science Fiction waren de antwoorden op de vragen die we fout hadden. Het slechtste nieuws kwam echter van Pro Forma. Zij scoorden een 8 op 10 en al de rest suckte blijkbaar, waardoor ze alsnog 2e werden en we onze 3e plaats kwijt geraakten. Zeer jammer.

Maccabeeër Wim had de laatste ronde ook nog af te rekenen met tijdsdruk. Hij dreigde dan ook voortdurend de quiz voortijdig te verlaten. Hij moest immers de ovulatie van zijn wijf voor zijn. Maar op basis van fysieke dwang van zijn ploeggenoten besloot hij uiteindelijk te blijven. Wij wachten altijd tot wijzelf afgeroepen zijn bij de eindstand. Dat is een vorm van elementaire beleefdheid, niet waar?

N.I.S.

P.S.: Na de quiz, en de god-weet-hoeveelste overwinning van de Pornoploeg begon het gespeculeer wederom, over hun eventuele (en definitieve) transfer naar het weekendcircuit. Die overgang is inmiddels bijna zo veel besproken dan die van Christiano Ronaldo naar Real Madrid. Een ongeïdentificeerde ploeg verwerkte het zelfs in hun ploegnaam. De dag na de quiz wist een anonieme bron aan onze redactie te vertellen dat ze nu toch stilaan doorhebben dat het tijd is om te vertrekken naar het weekendcircuit. Of dit nu betekent dat ze hun verkregen lotjes terug gaan geven aan hun rechtmatige eigenaars, is echter hoogst twijfelachtig. Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Stereogastquiz (VSL) 26 mei

2008-05-30T23:14:00.000+02:00

Maandagavond 26 mei, 20h20. Maccabi Dachau betreedt de Stereo. Het geluid verstomt, en iedereen kijkt verschrikt op. ‘Ze zijn hier,’ horen we iemand aan een nieuwkomer fluisteren. Maccabi Dachau kijkt rond, en ziet dat er geen tafel vrijgehouden werd. Maccabi Dachau was ten zeerste ontstemd, en werd nu gedwongen in de buurt van De Goeie te zitten. Not amused. Alsof dat nog niet genoeg was, werd er aangekondigd dat het een gastquiz was van Vet Smaakt Slecht. Inderdaad, gastquiz van wie?

Nu ja. Eerste ronde dan maar. De link was totaal van de pot gerukt. ‘Drie als link’ was onderling verwisselbaar met ‘woorden met meer dan twee letters’ en ‘anagrammen van metaforen voor kut’. We haalden dan ook geen speciale score, en dachten alweer eens voortijdig gejost te zijn. Maar geen nood! Niet alles was slecht! Want daar kwam… de puntenafroeping, en een moment om ons superioriteitsgevoel bevestigd te zien.

We beschrijven het even zo plastisch mogelijk, in de vorm van een wiskundige formule:

Roger Simons [1] + Alfred Jodocus Kwak + helium + leerkracht + misgelopen puberteit = die mens zijn stem

Het was niet om aan te horen. Echt niet. Die mens kwaakte maar wat, en was zich van geen kwaad bewust. Elke keer hij iets zei, schoot Maccabi Dachau in de lach. Toen daarbij nog bleek dat hij /spi:dersjwein/ (geen fonetisch schrift hier, maar dus een lange /i:/ ipv een korte /i/) én ‘heheeheheuheNie’ zei, was de maat voor ons vol. We zouden onze pijlen richten op die mens, en voor de rest wel zien waar de quiz ons bracht.

De tweede ronde bleek ineens een voltreffer. Tien op tien, en een dikke zaak. Toen uw verslaggever na die tweede ronde even het toilet opzocht, bleek er op zijn verslaggevingsblaadje te staan dat hij een homo was. Toen uw verslaggever dat halsstarrig probeerde te weerleggen, bleek het om een grapje te gaan. Geen onschuldig grapje, makkers, want een homo IS niet om mee te lachen. Stel dat uw zoon venten poept, wat dan? Daar al keer over gepeist? HE? MEE ULDER ‘LOLLEKES’.

Ronde drie gaf weinig problemen, en ook ronde vier bleek een bovengemiddelde ronde (tweemaal acht op tien). De fotoronde was evenwel een ander paar mouwen. Met een schamele vier op tien, dachten we onze kansen op de eindoverwinning gefnuikt te zien. Wij missen immers – in tegenstelling tot pakweg een ploeg als Volgende keer beter – een gsm mét ingebouwde camera.

De muziekronde was voor een keer ca va, en we werden derde.

In de categorie lollige versprekingen van de quizmaster/eend: ‘kakslag voor de natie’. Enneuh, pornoploeg: weekendcircuit mmkay.

A.F.

Zwarte Gat 19 mei

2008-05-24T21:19:00.000+02:00

Lieve quizvrienden! Het zijn barre tijden voor het Maccabicollectief. Niet alleen blijven mijn teamgenoten week na week aandikken, ook hun legendarische luiheid blijft, nou ja, legendarisch. Ondergetekende was vorige week immers verantwoordelijk voor het verslag, maar kon er à la minute niet bijzijn wegens prioritaire verplichtingen (een bonzend hartje, daaraan weerstaat toch niemand?) Wat bleek? Niet alleen weigerden zij deze taak op zich te nemen, ik werd op de koop toe verplicht ook deze week de honneurs waar te nemen op straffe van uitsluiting. Deze schabouwelijke houding, beste lezers, is de wáre reden dat jullie vorige week verstoken bleven van een verslag.

Enfin, de quiz dan maar. Die vond voor de laatste keer dit seizoen plaats in het Zwarte Gat, onder de kundige maar vaak onverstaanbare leiding van quizmaster Hik, onze eigenste Kwak én Boemel van dienst. Wegens de relatief kleine bezetting (slechts 14 ploegen), was Maccabi Dachau vast van plan om - vanzelfsprekend onmiddelijk na de quiz, nog voor het échte drinken begint - met de hoofdvogel naar huis terug te keren. 'Et draaide 'elaas anders uit.

'onde 1

De eerste ronde begon nochtans niet slecht. Alle antwoorden draaiden rond een cijfer waarbij we een sudoku als hulplijn kregen. Zo herkenden we zonder probleem 5ive, radio BeOne, het uurverschil met Kinshasa en het heerlijke 7Up, maar liep het mis bij de 'Bende van vier'. 8/9, niet slecht. Lang niet slecht.

'ussenronde

Intussen kregen we ook een "tafelronde XL" voorgeschoteld, met foto's, literatuurfragmenten en een Kuromasu. Een wat? Wikipedia omschrijft de Kuromasu als een "binary-determination logic puzzle". In de volksmond heeft men het ook wel eens over een kutpuzzel. Enfin, ondanks de de verwoede pogingen van oppermaccabeeër Rien een logische (pun intended) nul. Ook bij de literatuurfragmenten liep het mis. Hoewel wij ons zelf bijzonder hoog schatten op de "welke klassiekers heeft u gelezen"-ladder, konden we aan de meeste fragmenten geen touw vastknopen. Zoveel goede literatuur op de wereld, en Hik kiest voor Thomas Roosenboom, Tommy Wieringa en - godbetert - Peter Verhelst. Waarom nog geen Kristien Hemmerechts? Anyway, alleen Lanoye en Verbeke juist. Gelukkig verging het ons beter bij de foto's. Alleen Donna Summer en Guido De Croock konden we niet onderscheiden. Iets om trots op te zijn, toch?

'onde 2

De tweede ronde werd aangekondigd als zijnde 'zeer lang', en we werden niet bedrogen. In plaats van de klassieke 9 vragen moest er immers een behoorlijk uitgebreid kruiswoordraadsel worden ingevuld. Quizmaster Hans las eerst het cijfer en de richting (horizontaal of verticaal) voor, waarna de vraag volgde. De goede verstaander weet meteen waarom het zo'n lange ronde werd. Het concept lag ons echter wel, met slechts twee foutieve antwoorden (Jam en Patrese), terwijl Engström ten onrechte werd afgekeurd.

'onde 3

Over de laatste ronde, een gokronde waarbij een vraag naargelang het niveau gekrast moest worden, valt veel te zeggen en te schrijven, maar ik hou het kort. De toon was immers meteen gezet toen gastmaccabeeër Roeland bij hoog en laag beweerde het antwoord te weten op de eerste vraag ("wat is de meest kerkelijke gemeente van Nederland") waarop we vol vertrouwen voor de moeilijkste vraag gingen. Helaas, mis gedacht en meteen -2 om te beginnen. De tweede vraag, een muziekfragment, zorgde zelfs voor verdeeldheid binnen de anders zo geoliede Maccabimachine. Ondergetekende herkende duidelijk de stem van De Vleermuis, terwijl Maccabeeër Rien maar bleef volhouden dat het om Madrugada ging. Bij het voorlezen der antwoorden, toen bleek dat het weldegelijk om Nick Cave ging, zat het spel dan ook op de 'agen met een welgemeende "Fuck You!" van mijnentwege, geadresseerd aan mijn teamgenoten. Omdat het net op dat moment stil werd en Hik blijkbaar naar adem hapte, werd iedereen deelgenoot gemaakt van mijn (zeer terechte) tirade waarop een bulderlach door de zaal rolde. Precies niet veel nodig, denken wij dan, maar het schaamrood stond wél op mijn wangen. En dat werd niet uitgewist bij het aanhoren van de einduitslag. Een schamele zevende plaats rijker en een illusie armer, zochten wij dan ook snel andere oorden op.

Gelukkig bougeert de ranking al lang niet meer, zodat we op vier quizzen van het einde definitief die derde stek lijken te bezetten. Al kan het nog spannend worden, mocht Pro Forma aan een plotse inhaalbeweging beginnen. Maar ik ben er van overtuigd dat jullie met z'n allen voor ons, trés sympa, zullen duimen.

Enneuh, pornoploeg: ga keer naar het weekendcircuit.

W.V.L.

Bal Infernal 5 mei

2008-05-06T22:40:00.000+02:00

Het was weer de eerste maandag van de maand en dus was de bestemming deze week de Bal Infernal. Een mens moet eigenlijk nogal zot zijn om zijn zonovergoten maandagavond door te brengen met een hoop marginalen (en we doelen niet enkel op de Goeie), in een broeierig café met veel te duren pinten om ondertussen wat vragen over onbenullige Japanse filmproducties en van-de-pot-gerukte-pomo-groepjes op te lossen. Desondanks zijn we trouw als een Joodse hond wekelijks op post. Want wij zien u allemaal graag, echtig waar!

We startten de quiz overigens met grote verwachtingen. Na een reeks van abominabele prestaties, hadden we de laatste twee quizzen respectievelijk de vierde en derde plaats weg kunnen kapen. OpperMaccabeeër Rien eiste dan ook niets minder dan een overwinning van zijn heldhaftige troepen.

Ronde 1
De hoop op een glorieuze avond werd echter reeds in de eerste ronde gekelderd. Zowel Nomofobie, Mekong, Terra Incognita, Mangoest (ook al stond het antwoord op ons blad) als Jayne Mansfield bleken buiten onze kennisvelden te liggen. Een 5. Triestig, vree triestig.

Ronde 2
Alle hoop leek nog niet verloren toen we op de volgende ronde een niet onaardige 8 noteerden. Enkel Sint-Pieters-Woluwe en Kris wisten we niet. Bij het eerste dachten we aan Sint-Genesius-Rode, naar het restaurant de Red Pepper. Creativiteit wordt echter niet altijd beloond, jammer.

Ronde 3
What The Fuck?! Toen we dachten dat na ronde 1 al het leed geleden was, kwam de afgrijselijke derde ronde. Met vragen over een Japanse filmstudio, één of andere zetmeelachtige substantie en een saai milieugebied, was de derde ronde meer een calvarietocht dan een gezellig avondje quiz. 4 op 10 en dus gebuisd. Een zwaar verdict en de quiz zat er voor ons zo goed als op.

Fotoronde
Zeker omdat we in de fotoronde enkele steken lieten vallen. Zowel Lipp als Billen zijn antwoorden die in onze goeie dagen wel op het blad verschijnen. De demoralisatie sloeg toe en we zochten dan ook troost in ons gerstenat. Het werd een 7.

Ronde 4
Het is ondertussen een bekend fenomeen dat de muziekronde onze grootste zwakte is. Aangezien we duidelijk een mindere dag kenden, verwachtten we ons aan het ergste. Die vrees bleek echter niet geheel gegrond, want we deden het naar de voorspellingen prima. Een 19 op 25. We waren tevree.
Even werd de tafel opgeschrikt door de blasfemische uitspraak van Maccabeeër Matthias dat Magnolia een kutfilm is. Uw verslaggever was waarlijk geschokt en er werd fel gediscussieerd. Ach, wat kan je anders verwachten van mensen die in het dorp van Johan ‘ik heb een grote fout begaan’ Museeuw wonen…
Overigens bleken we niet de enige te zijn met een off-day. Ook de hulplijn van Volgende Keer Beter bleek iets minder goed te werken. Ze wachtten dan ook te vergeefs tot de laatste seconden om hun muziekronde in de dienen. Het haalde echter weinig uit, want met een 15 op 25 leek hun mobieltje ook last te hebben van de hitte. Close, but no cigar.

Ronde 5
Ons klassement was al volledig naar de vaantjes, toen ronde 5 van start ging. We wisten hier de meubelen toch een beetje te redden met een zeer degelijke 9. We misten enkel Holbein op ons papiertje, nochtans was de naam weldegelijk gevallen. Maccabeeër Rien neigde echter naar Cranach. Na diepgaand wikipedia-onderzoek de volgende dag bleek echter dat de quizmaster weldegelijk een fout had gemaakt. Hans Holbein is geen Nederlander, maar een Duitser. Vandaar ook onze verwarring en onze fout. Het is maar dat u het weet.

Conclusie
Het werd een 8e plaats en dus een grote ontgoocheling. Geen kraslotjes, geen extra punten in de rangschikking en Pro Forma die aan onze 3e plaats komt ‘kietelen’. Wat een heroïsche en epische strijd moest worden, draaide uit op een Letermiaanse nuloperatie.
Voorzien van gigantische okselvijvers en liters reetzweet (volgens Maccabeeër Matthias ‘dreven zijn ballen’) verlieten we het café onder een zeer bekoorlijke zangstonde van de Porno’s. ‘Weekendcircuit, weekendcircuit’ zou die nacht dan ook nog meermaals door de Gentse straten galmen.
Amen to that...

N.I.S.

Stereogastquiz (Gilles) 28 april

2008-05-01T14:50:00.000+02:00

De Stereo - het blijft ons favoriete quizcafé. Voornamelijk omdat we dik zijn, in dezelfde straat wonen en niet graag ver wandelen, maar tevens om monetaire redenen. Na de inleg van twee euro per teamlid blijft er in onze infame drankpot namelijk exact genoeg geld over voor vijf schuimende pintjes per man/per ronde, die dan nog eens op maandagavond 33 cl bevatten. We love it when a plan comes together.

Deez maal vergastten de Gilles ons (pun very much intended) op een soms wat onevenwichtige doch zeer fijne gastquiz. En dat niet louter omdat de Laatste Woorden verstek gaven.

Eerste ronde
Deze cijferronde deed ons echter het ergste vrezen. Te veel gokvragen gecombineerd met de kleurige stickertjes om je eigen puntenverdeling te regelen, dat rook zeer verdacht naar de catastrofale Goeie-quiz die nog vers in het collectieve geheugen lag. We brachten het er dan ook niet denderend van af. Naast de eeuwige discussie of Mega Mindy voor Miguel Wiels dan wel voor Niels William haar roze pakje uittrekt, wisten we ondermeer niet dat de Maya's het cijfer nul kenden.

Tweede ronde
Behalve Arsenal (we gokten op iets nieuws van dEUS) en rozemarijn (we gokten op het verwante tijm) hadden we alles juist, en tóch vonden we de link niet. We bogen het hoofd in schaamte. Vele andere ploegen gingen echter tevens de mist in, waardoor we nog steeds de top drie binnen handbereik hielden. Opnieuw verrassend scoorde/smste Volgende Keer Beter, dat de laatste tijd heel wat meer gewicht in de schaal kan werpen.

Gniffel.

Fotoronde
Te makkelijk door de gimmick, waardoor de link naar "fauvisme", "Phonak" en "topaas" snel was gelegd. Hier herkenden we enkel het album van Toto niet, nog een sjans dat we op onze gok "Tool" slechts één punt plaatsten. Maccabeeër Wim verblijdde ons met zijn marginale muzieksmaak door "Toontje Lager" bij te dragen. Beetje zoals wij bijdragen tot zijn uitkering.

Derde ronde
De eerste "gewone" quizronde en opnieuw veel te makkelijk. Alles juist, tenzij je Quaestor Sacri Palatii heet, natuurlijk.

Vierde ronde
Net toen we dachten dat de quiz veel te vroeg afgelopen zou zijn: een extra lange ronde met twintig geluidsfragmenten, waarvan meer dan de helft dateerde van voor onze geboortedata. Kortom, gesneden koek voor de porno's, hoewel quizmaster/pornoster wobble ons aan het pissijn nog zand in de ogen probeerde strooien. Toen CHiPs en Lassie op den BRT waren, waren wij nog slechts een glinstering in het oog van onze vaders. Niettemin een paar leuke combinaties, toegegeven.

We hadden onze jassen al aangetrokken om naar goede gewoonte na het afroepen van onze naam reeds clandestien het café te verlaten, toen er een onverhoopte derde plaats uit de bus kwam. Gejuich, gebral, een extra ronde celebratory pintjes en een schaamtelijke 7,5 euro gekrast. De pornoploeg won niet enkel de quiz, maar als het van ons afhangt ook een enkele reis richting weekendcircuit. De Kaakslag zit duidelijk in een dipje en zal nog veel boterhammetjes moeten eten om de eindranking te domineren. Wij verstevigden onze derde plaats in het klassement en wachten nu met bang hart af hoe hoog de Subprimes nog zullen wippen eenmaal hun slechtste resultaten wegvallen na het overschrijden van de mythische 20-quizzen-grens.

R.L.E.

Zwarte Gat 21 april

2008-04-28T17:35:00.000+02:00

"Schrijf keer een verslag, dikken!", "Waar blijft dat verslag, eikel?", "Kunt maar maken dat het grappig is, of je ligt uit het team", al een hele week krijgt uw verlsaggever de wind van voren in zijn team. Ten langen leste dan toch maar een verslag, al was het maar om mijn fysieke integriteit veilig te stellen. Mijn teamgenoten, beste quizvrienden, zijn geen fijne mensen. Maar dat wist u natuurlijk ook al.

(En we beginnen met een witz!) Het Zwarte Gat, het is een beetje als Raymond Goethals: het stinkt naar de rook en veel verstaanbaars komt er niet uit. Maar het blijft wel de favoriete quiz van de maccabeeërs. En toen bleek dat het de fameuze X eindelijk weer eens op stal gehaald werd kon onze pret niet op. Misschien, de wonderen zijn de wereld niet uit, was het moment aangebroken om eens beter te doen dan onze eeuwige vierde plaats.

Ronde 1
De goden leken ons toe te lachen toen we de link van de eerste ronde gewaar werden. Rechts Vlaanderen, een thema dat ons nauw aan het hart ligt voorwaar. Met een gelukje weliswaar, want "Dedecker" was niet meer dan een wilde gok. Maccabeeër Rien -- gokker van dienst -- heeft dan ook meer geluk in het spel dan in de liefde. Maar dat heb je niet van ons. Maccabeeër Wim kreeg het eventjes benauwd bij de economisch getinte vraag. Als professioneel werkloze weigert hij helaas het genie van "Friedman" te erkennen, nog een geluk dat maccabeeërs Niels "Zwart Geld" S. en Rien "Luxemburg" E. er andere ideeën op na houden.

Rest ons nog op te merken dat de Universiteit Gent het ere-doctoraat voor mevrouw Mandela niet op vrijdag uitgereikt had, maar op de dag van de quiz zelf. Jammer, want op zo'n gelegenheden drinkt Maccabi Dachau zich normaal laveloos zat als er niets belangrijkers te gebeuren valt.

Soit, 9 op 9, niet slecht. De winst leek ons toe te lachen.

Ronde 2
Obscure aardrijkskundige vragen waarvan je het antwoord zelf niet eens kan uitspreken, het was niet meteen de slimste zet van Hik, maar de solo weze hem gegund. Onze hoop op een overwinning werd trouwens snel gekelderd toen we in de knoop raakten met de elementaire genetica en onze sportman -- weeral -- te kort schoot op zijn terrein. De link hadden we wél gevonden, maar het mysterie werd er enkel groter op.

Bladronde
Nog een geluk dat wij maccabeeërs hebben geen sociaal leven hebben, het leverde ons een 9/9 op bij de tv-figuren. De andere prentjes gingen ons ook niet slecht af, al foeterde maccabeeër Niels op de slechte kopieën. Hij vond het alles behalve een dikke zaak dat hij daardoor Veronica Campbell niet herkende. Ach, voor uw verslaggever lijken ze toch allemaal op elkaar, de heisa ging hem wat voorbij. Een kleine onvoorzichtigheid bij de Hitori leverde ons net geen perfecte score op, maar ook japanse raadseltjes kunnen aan onze reet roesten. Het is een quiz mensen, geen seniorenclub.

Ronde 3
7/9 op negen, niet slecht, niet slecht. Goedele Liekens blijft er in onze hoofden eeuwig jong uitzien, onze eerste natte dromen kregen we na een overdosis "Wie Ben Ik?". Het verklaart misschien onze optimistische inschatting van haar leeftijd (1973). Ook bij "Miss Saigon" gingen we de mist in, maar het toonde wel eens te meer aan dat we viriele, jonge, heteroseksuele godenkinderen zijn.

Uw verslaggever slaagde er mits wat diep denkwerk te X te ontwaren, maar het bleek een ronde te laat om te 'tellen'. Het leverde hem wel een vriendelijk woordje op van teamleider R. Eindelijk, na al die jaren! Diep ontroerd kapten we onze pint binnen.

Ronde 4
Consternatie toen uw verslaggever het correcte antwoord "Leo" liet vervangen door het minder correcte "Sylvester" en al even veel consternatie om de zoveelste obscure muziekvraag. Aan het eind van de ronde lieten we alle hoop op een overwinning varen waarop we snel wat pinten lieten aanrukken. Schrale troost.

Ronde 5
De gimmick daagde ons snel, maar met missers op "Jaak Gabriels" en "Balen" werd ons ookalle hoop een top drie ontnomen. Weeral vierdes, we blijven die ewigen Jüden van het Gentse quizcircuit: niet goed genoeg om de hoofdvogel te schieten, maar wel te goed om de toorn van onze medemens te moeten ondergaan. Oy vey!

Uw verslaggever wil zich bij deze trouwens excuseren voor het vaak boerse gedrag van zijn teamgenoten en de harde woorden die vallen in hun verslagen. Eigenlijk vinden zij jullie allen 'vree wijze' peten, diep in hun hart. Behalve die eikels van de Pornoploeg, ga keer naar het weekendcircuit.

Stereoquiz 14 april

2008-04-18T22:45:00.001+02:00

Quiz in de Stereo, het is altijd een beetje thuiskomen. Maar dan thuiskomen in de overdrachtelijke zin, want Maccabi Dachau zou nooit willen wonen in een stinkend hol vol debielen. Behalve Maccabeeër Wim misschien, want hij heeft geen werk en doel in het leven meer. De quiz begon met een ‘goedenavond iedereen!’ van quizmaster Wim. We brulden ‘DAG WIM!’ terug, maar hij hoorde het niet. Een slecht begin.

Gewone rondes

De eerste ronde was de ja/nee-ronde. Eenvoudig concept, een beetje té eenvoudig zelfs. Althans, dat dacht Oppermaccabeeër Rien toen hij hét patroon doorheen de hele ronde zag. “Maat, tis zo zeker allemaal nee. Kijk, hier al drie keer na elkaar,” wist hij nog te zeggen voor hij alles al invulde. Konden wij weten dat die berg (vraag twee) ook maar bestond. En het klopte ook allemaal als een bus, mits we aannamen dat Kortjakje een piet had, Rik Wauters zijn wijf niet aan dingen vastbond en Freddy Maertens de laatste Belg was die de Vuelte won. En maccabeeër Niels beweerde een rapper te kennen die Nee-lo heette. Was dit een leuke ronde? Nee. See what I did there?

Dan kwamen de antwoorden, en we besloten voor de zoveelste keer dat we ‘gejost’ waren. Stemmen gingen op om de quiz vroegtijdig te verlaten. Als teken van verzet. Omdat we zo ongemeen stoer zijn. We besloten om ronde twee toch maar te ondergaan. Die ging al een stuk beter, want we hadden toch zeven antwoorden juist. Bij het foute antwoord ‘Dawah’ brulde maccabeeër Jonas – in een luidruchtige bui en blij dat hij toch iéts kon bijdragen – ‘DAWAH NE SLECHTE QUIZ EERDER’. Gelach volgdigde. De mens van het naburige tafeltje die heel de tijd met zijn vet ol in maccabeeër Andreas’ gezicht zat te draaien, had het waarschijnlijk niet gehoord, want hij lachte niet mee. Stuck-up prick.

In de 14 april ronde ging het goed. We hadden redelijk wat antwoorden juist, en ook de gekleede deerne werd herkend als een vaak ongeklede deerne. De citroën-ronde dan. Er waren een aantal zaken waar we honderd procent zeker van waren: Diana, dromedaris, SM, Axel Nort en Picasso. Voorgestelde linken: Dodi al Fayed (ervan uitgaande dat hij een vastgeketende Di sloeg met dromedarissen), Axel Daeseleire (wetende dat hij een gedicht ‘Picasso en zijn dromedaris’ geschreven had) en Dikke Negerlul (omdat we het tegen dan beu waren te zoeken).

De fotoronde dan maar. Reagan, check. Bruni was Mata Hari volgens Maccabeeër Niels. Freya was Yé volgens gastmaccabeeër Jonas. Kidman, check. Campert, niet herkend. Gainsbourg, check én check. Maltese was niét captain Iglo. Goethals en thank you for smoking, check.

De laatste ronde dan maar. Niets op aan te merken eigenlijk, behalve dan dat de quiz al lang gedaan mocht zijn. We konden toch niet meer winnen. Enneuh, iedereen die voor ons is geëindigd: ga keer naar het weekendcircuit.

*** Foto is van peet met vet ol. Ol was te vet om er volledig op te geraken. ***

A.F.

Bal Infernal quiz 7 april

2008-04-08T18:58:00.000+02:00

Le Bal Infernal. De maandelijkse quiz die ten huize Dachau en omstreken in voriger quizjaren veelal genegeerd werd wegens "niet ons soort quiz", is sinds dit jaar onder auspiciën van quizmaster Raf verworden tot de beste der drie quizzen. Ook dit maal werd het een editie om duimen en vingers van af te likken. Ik bedoel maar, een tettenronde én een alcoholronde? Gesneden koek! Gezeten aan de meest wankele tafel sinds die keer toen Maccabeeër Rien van een gelijkaardig exemplaar donderde op het podium van de Eroswing, genoten we van deze vijfentwintigste quiz van het seizoen. Maccabi Dachau kwam, zag, dronk te weinig en werd vijfde.

Gewone rondes
De eerste ronde stond niet op tien maar op vijftien punten, met 'voetbal' als thema. Een kolfje naar onze hand, want alleen bij Sporting Lokeren moesten we het antwoord schuldig blijven. Niet Omer Golan maar Olivier Doll bleek het correcte antwoord, naar de film Dolls van Takeshi Kitano. Serieus. Wie kijkt in godsnaam naar films die omschreven worden als "poetry on celluloid"? Emo's!

Wat was voor de rest het vermelden waard? Maccabeeër Niels, Zelfverklaard Oplosser Aller Sportvragen, beet nog maar eens zijn tanden stuk op een sportvraag - een vervanging dringt zich op. Niet Max Mosley, maar Ron Dennis bleek de baas van McLaren, hoewel beide heren in een darkroom naar 't schijnt moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn. Ook het orgaan dat het lijdend voorwerp van 'hallux valgus' vormt wisten we niet thuis te brengen. Hallux. Lux. Licht. Ogen? Close but no cigar! Gelukkig wist ondergetekende nog dat The Thing wel degelijk een horrorfilm is en poneerde Maccabeeër Andreas dat Arnaldur Enietsdateindigtopson dien zotte schrijver was. Waarvoor we prompt bedankt werden met een extra punt. Creativiteit loont!

Tetjesronde
Ondanks de omvangrijke verzameling mantits binnen het Maccabi-collectief, wisten we slechts zeven punten te verzilveren op deze ronduit briljante ronde. Alle antwoorden hadden 'iets' te maken met tetjes. Geen probleem dus voor de memen van Dawkins, het schrijn van Memling of Hugo Borst zelve, maar wel voor Ti-Ta-Tovenaar, de stripreeks Tits van Vandersteen en het blauwborstje. En wij maar denken aan een mees (tit, ebdem?).

Muziekronde
Een muziekronde voor het gewone volk! Eindelijk eens geen groepen die alleen populair zijn bij hipsters en quizmasters allerhande, maar muziek van en voor de kleine man. 'Alcohol' was dan ook het logische thema, het alcoholverbruik van diezelfde kleine man in het achterhoofd houdende. En terecht, want met zeven punten op tien moet dit zowat onze beste muziekronde _ooit_ zijn geweest. 'nuff said. Alleen jammer dat ondergetekende Rory Block niet uit de donkere spelonken van zijn brein wist te vissen, en dat we de betreurde - en zwaar onderschatte! - Joe Harris over het hoofd zagen. Maar ach, ook voor de gsm'ende quizploeg in de zaal kwam alle hulp voor deze ronde te laat (volgende keer beter zeuren, luitjes). Passons.

Fotoronde
Familienamen die eveneens voornamen konden zijn. Origineel, maar niet zo eenvoudig. Want sinds wanneer is Newton een voornaam? En waarom lijkt de 'Slachter van Lyon' als twee druppels water op Desmond Llewelyn (Major Boothroyd voor de vrienden)? Gelukkig hebben we ons in extremis de eeuwige schande bespaard door bij de laatste foto het initiële antwoord Bob Dylan te schrappen. Helaas gokten we daarna op Jerry Lee Lewis. Die arme Bob Benny draait zich om in zijn graf.

Enfin. Weeral maar eens die vijfde stek. Verrassend kwamen niet usual suspects Pornoploeg of Kaakslag als winnaar uit de bus, maar wel Heheeheheuhehie, een ploeg die doorgaans alleen opvalt wanneer een of andere quizmaster over hun ploegnaam struikelt. Tot slot wens ik Raf nogmaals van harte te bedanken voor de uitstekende quiz, en vooral voor de extra punten die we onterecht kregen. Een feit dat we naar goeie gewoonte onvermeld lieten. Enneuh, pornoploeg: ga keer naar het weekendcircuit.

Volgende week Stereoquiz, en gene zeik: Maccabi Vooruit! En vijf pintjes alstublieft.

W.V.L.

Stereogastquiz (Mozzer) 31 maart

2008-04-02T19:44:00.001+02:00

Met knikkende knieën begaven we ons richting Stereo voor de gastquiz van Mozzer. Zij torsten een druk waarop Atlas himself jaloers zou zijn geweest. De erfenis die door de vorige gastquizmasters was achtergelaten was immers niet min. De laatste twee gastquizzen werden geregisseerd door de Goeie, wiens een revolutionair telsysteem de quizwereld voorgoed op zijn kop zou zetten en ook de Laatste Woorden maakten naam met hun geniale, doch ietwat te eenvoudige, muziekronde. We waren dan ook zeer benieuwd wat deze gastquiz voor memorabels zou medebrengen.

Na het gewoonlijke gediscussieer over wiens dees in wiens ma had gezeten dit weekeinde en na het ietwat zielige gesnotter van Maccabeeër Wim wegens zijn werkloosheidsstatuut, gingen we van start. Het beloofde een moeilijke eerste ronde te worden, want OpperMaccabeeër Rien vond het blijkbaar noodzakelijk 25 minuten te laat te komen. Het heeft ons uiteindelijk 1.5 punt gekost. Niet dat we daar iets mee waren hoor, maar het blijft verontrustend voor de rest van het seizoen.

Ondergetekende was zelf bijna te laat, omdat het prequiz etentje bij Maccabeeër Andreas een beetje was uitgelopen en dan vooral de niet-perfect-gelaagde Irish Coffee. Alle geluk was Maccabeër Matthias er nog om met zijn impressionante torso (lees: bierbuik), zoals gewoonlijk in een 3 maten te klein hemdje, met hand en tand ons tafeltje te verdedigen.

De eerste ronde ging, ondanks het ontbreken van onze kapitein, al bij al nog redelijk. 7.5 op 10 was het verdict. De quiz begon veelbelovend, wij zijn immers altijd te vinden voor een vraag over de grootste actrice van de vorige eeuw! Ook de ministers bleken voor sommigen onder ons geen enkel probleem.

De tweede ronde werd daarna opgeschrikt door een hemeltergend dilemma, of Peter Hoogland, of mevrouw Sébire. Er werd al snel wat heen en weer geroepen tot Maccabeeër Andreas ons allen het zwijgen oplegde met de even erudiete als vindingrijke uitspraak: “Al haar gaten joengne!”. Er zat voor ons dan ook weinig anders op dan met veel bewondering te knikken naar ‘dien wijzen Faes’.

Vanaf hier worden mijn herinneringen wat troebel betreffende punten en juiste antwoorden, wel gingen we onbegrijpelijk in de fout bij de vragen over pijpen en fluiten. Alle geluk dat we met Maccabeeër Matthias een aambeienspecialist in ons midden hebben, zodat die vraag een eitje bleek te zijn.

Tevens kende Maccabeër Andreas het quizhoogtepunt uit zijn leven, toen hij een Bukkake-tekening mocht maken. Eindelijk kon het genie Andreas met zijn dezen een punt scoren. Zijn artistiek talent kwam echter niet volledig uit te verf, zeker toen bleek dat hij het schaamhaar van onze Japanse jongedame ter hoogte van de navelstreek had getekend. Het werd dus geen brazilian wax.

De 4e ronde werd eveneens ontsierd door enkele gehandicaptenmoppen, waarbij ondergetekende zich aangesproken voelde. Het kwam tot een licht handgemeen, maar Maccabeër Wim kwam er uiteindelijk nog licht vanaf.

De laatste ronde kende dan weer als voornaamste slachtoffer Maccabeeër Rien. Die bewees zijn sloefheid nog maar eens, door na één geïrriteerde blik van zijn geliefde de Stereo te verlaten voor een kijk-keer-hoe-cult-dit-wel-niet-is film in Studio Skoop. Heiligschennis zeg ik u, heiligschennis!

Uiteindelijk eindigden we op een vree schaamtelijke 11e plaats, tussen al het gepeupel. We slaagden er deze keer in om geen enkele (en Wim, we kijken niet naar u hoor…) muziekvraag juist te hebben. Ondanks onze beschamende prestatie toch een complimentje aan Mozzer, die een leuke quiz ineen wisten te timmeren. Met vragen over Bukkake, pijpen en aambeien kon de eerste plaats ons eigenlijk niet ontglippen. Maar de goden dachten er blijkbaar anders over.

Na de quiz verlieten we uiteraard onmiddellijk de zaal. Net op het moment dat al die cafés winst beginnen maken, want we kunnen immers niet drinken. Met elk een blikje Cara in de hand, begaven we ons dan maar naar de dichst bijzijnde brug om daaronder, sippend van de godendrank, wat Palestijnenmoppen te brallen.
‘Cause that’s the kind of guys we are!

N.I.S.

Zwarte Gat -quiz 17 maart

2008-03-21T15:19:00.000+01:00

In de eeuwige strijd om een goed gepositioneerd tafeltje in het rokerige anarchistenhol dat het Zwarte Gat heet (dank u voor de longkanker, ja, we kijken naar jullie, De Goeie!), trokken we aan het kortste eind. Geklemd tussen de imposante fysiek van de Porno's en een wiebelige tafel waarop Bakoenin zelve na zijn vierde absint vast nog ooit in slaap was gevallen, vingen we de quiz aan. De interne ruzie draaiden dan ook voornamelijk om de thema's "Wie gaat het antwoordblad indienen?" en "Wie gaat er om pintjes?". Quizmaster Hik smeerde zijn strottenhoofd, en onafgezien van het feit dat dat niet hielp (35 versprekingen!), was het een zeer aangename quiz. 't Was weer keer zot, 't was weer keer zot.

Ronde 1
Op de introductieronde scoorden we niet slecht. Maccabeeër Niels was zeer verguld dat hij Tony Parker wist en iets minder verguld dat 11 andere ploegen hem daarin volgden. En blijkbaar is Zohra niet de artiestennaam van Natascha Atlas.

Ronde 2
Goedkeurend gegrom over deze originele ronde waarin we enkel Gris lieten liggen. We zochten het iets bleker bij "Blanco".

Ronde 3
Gefrustreerd gegrom tijdens de Scrabble-ronde waarbij we ons antwoord "Indianapolis" geheel onterecht afgekeurd zagen bij de racevraag. The Confederacy is niet ons sterkste punt, want bij Phoenix kwamen we niet verder dan Tucson, een schaamtelijk negatief duo met de newbies van "Ik Ben Een Kleurtje". Ook Jesus Jones en John Harrison verkeerd, soit ontegensprekelijk vergooiden we in deze ronde de kans op een top-drie plaats. Als uitsmijter zorgde de solo "Henry" - de "echte" voornaam van Indiana Jones - zorgde voor een smug little smile op het gezicht van Hik en nogal wat moordlust in onze rangen.

Ronde 4
Maccabeeërs luisteren niet naar Donna en eten niet Japans. Wel nogal pijnlijk dat uw verslaggever, toen hij dinsdagmiddag uit zijn nest rolde en naar één zapte, als eerste beeld een sculptuur zag die van ver, met de juiste belichting, misschien inderdaad op Evy Gruyaert lijkt. Net als Tsjernenko stierf een zieke Andropov trouwens een dik jaar na zijn aanstelling bij de Opperste Sovjet, en vanzelfsprekend gokten we op de verkeerde naam. Toch maar goddeloze brabbelaars, die communisten. Kijk maar naar Hugo Claus! Maccabeeër Andreas informeerde tot slot beleefd "of er Viagra moest op de Satie". Woeha!

Tafelrondes
Bij dokter Bibber gokten we wijselijk zo weinig mogelijk, aan de vele negatieve scores te horen. Enkel de eilandjes van Langerhans situeerde we aan de verkeerde kant van de torso. Pictionary vormde dan weer geen probleem. Bij "Stad, Land, Rivier" gingen we echter helemaal de mist in met de allerlaagste score (1 punt voor Stekene). Scheirlinckx werd de dupe van een spaghetti met epo, selenium was (onverwacht) een te voor de hand liggende antwoord, van nazi's weten we ondanks onze groepsnaam niets en het is een schande dat "Black Hole Sun" van Soundgarden niet in de Tijdloze staat. Voor mensen die hier een YouTube-filmpje verwachtten: we zijn De Laatste Woorden niet, hein. Niettemin een geinig format dat voor herhaling vatbaar is!

BOTTOM LINE: Vijfde plaats (onze 4de, 5de en 6de stekken zijn stilaan niet te tellen) en we staan derde in de ranking. Enneuh, pornoploeg: ga keer naar het weekendcircuit.

Volgende week herdenken we de kruisdood van Onze Lieve Heer, de week daarna de kruisdood van Mozzer, met name ingeval ze geen goede quiz maken!

R.L.E.

Stereoquiz 10 maart

2008-03-14T09:19:00.000+01:00

Wegens een voorafgaande receptie waar de gratis pintjes zich in ons stortten als de inktzwarte wateren van de Styx in de afgronden van de Hades, vingen we deze quiz aan in een prematuur begeesterde toestand, sommigen onder ons haastig nog een smeuïge dürüm weghappend. Eenmaal het Vooruitse tuig - dat in afwachting van Editors de Stereo-tafeltjes bezette - uit het zicht was verdwenen, mocht quizmaster wobble aanvangen.

Ronde 1
Met fouten als Caillat, The Virgin Prunes en Donato Bramante (wie?) begonnen we niet zo best. Nog een sjans dat wobble ons een punt teveel toekende, wat we vanzelfsprekend nooit hebben laten weten. Consensus evenwel dat Waris Dirie een hilarische voornaam en een alcoholprobleem heeft, we bogen het hoofd in een stille hulde.

Ronde 2
"Glasvegas"? Sjeus. Fanboys. Verder niets op aan te merken. (Weer punt teveel gekregen. Niet op aan te merken.)

Ronde 3
Chlamidia, Duncan en de twee muziekvragen mis. Kakmuziekvragen.

Ronde 4
Muziekvraag fout. ZUCHT.

Linkronde
Verontrustend hoe snel we "Thuis" door hadden. Huismannen, het is me wat.

Bladronde
Fijne solo voor de jury. Echter onvergeeflijk dat we ons Amnesiac niet herinnerden. Tiens. Een musical en een cd, precies twee muziekvragen.

BOTTOM LINE: Zesde plaats, vierde in de ranking. We zullen waarschijnlijk nog veel halve liters mogen drinken om de Subprimes van onze nek te houden. Enneuh, pornoploeg: ga keer naar het weekendcircuit.

Volgende week: een gedetailleerd verslag van de Zwarte Gat-quiz, inclusief top-twintig van de grappigste versprekingen van quizmaster Hik!

R.L.E.

"Vijf pintjes alstublieft!"

2008-03-04T15:29:00.000+01:00

Vanaf nu uw adres voor heerlijk subjectieve quizverslagen.